بررسی‌ها نشان می‌دهد که با افزایش درآمدهای نفتی در ایران، هزینه‌های جاری و تعهدات دولت‌ها نیز متناسب با آن افزایش پیدا می‌کند. بخش مهمی از این تعهدات دولت‌ها مربوط به یارانه‌هایی است که در جدیدترین شکل خود به صورت کالابرگ ارائه می‌شود. نکته قابل‌توجه این است که زمانی که درآمد دولت‌ها کاهش می‌یابد، هزینه‌ها و تعهدات دولت‌ها کاهش نمی‌یابند؛ به بیان دیگر، این هزینه‌ها ماهیتی بازگشت‌ناپذیر دارند. در چنین شرایطی، هزینه‌های جاری کل منابع بودجه را می‌بلعد و هزینه‌های عمرانی عملا به محاق می‌رود در این وضعیت، شکاف میان درآمدها و هزینه‌ها آشکار می‌شود…