اخبار مولدان انرژی

اینکه کدام ایده‌ها اقتصاد را به پیش می‌برند از سوالات مهم علم اقتصاد است. منظور از ایده‌ها، چارچوبی برای سازماندهی تولید در بنگاه‌ها، دگرگونی‌های فناورانه، تصمیمات سرمایه‌گذاری و سیاست‌های اقتصادی هستند. این سوال هنگامی که به طور دقیق به حوزه سیاستگذاری اقتصادی معطوف می‌شود این‌طور تغییر می‌کند: چه کسانی و با چه انگیزه‌هایی سیاست اقتصادی را تعیین می‌کنند؟ اقتصاددانان با وارد کردن مدل‌های خود به علم سیاست سعی در یافتن پاسخ این سوال دارند.

شرکت گرین انرژی کریدور پاور (GECO) برآورد کرده است که توسعه زیرساخت انتقال برق در پروژه اتصال جمهوری آذربایجان به بازار انرژی اروپا، از مسیر گرجستان و دریای سیاه، به سرمایه‌گذاری ۱۴.۳‌میلیاردیورویی نیاز دارد. با احتساب ۷.۸‌میلیارد یورو برای ایجاد ظرفیت تولید برق تجدیدپذیر اختصاصی، مجموع هزینه این طرح به ۲۲.۱‌میلیارد یورو می‌رسد.

صنعت برق ایران با انباشتی از چالش‌های مزمن و ساختاری دست‌وپنجه نرم می‌کند که مهم‌ترین آنها ناترازی اقتصادی، فرسودگی تجهیزات و نبود سرمایه‌گذاری پایدار است. در کنار این چالش‌های مزمن، وقوع بحران‌های آنی نظیر جنگ، حوادث غیرمترقبه یا شوک‌های بیرونی می‌تواند فشار مضاعفی بر این صنعت وارد کند. آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری باید مورد توجه برنامه‌ریزان و سیاستگذاران قرار گیرد، ضرورت تسویه به‌موقع بدهی‌های وزارت نیرو به زنجیره تولید و تامین است؛ زیرا این بدهی‌ها نه فقط حق قانونی شرکت‌ها، بلکه سرمایه در گردشی است که می‌تواند به ذخیره‌سازی قطعات راهبردی، تعمیرات نیروگاهی و آمادگی برای بحران‌های آینده اختصاص یابد.

برقی‌سازی اقتصاد می‌تواند به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و آلودگی هوا کمک کند، اما میزان موفقیت آن به این بستگی دارد که برق موردنیاز از چه منابعی تولید شود. جایگزینی خودروهای بنزینی با خودروهای برقی، استفاده از تجهیزات گرمایشی برقی و تغییر فناوری‌های تولید صنعتی، اگر با توسعه منابع کم‌انتشار برق همراه نباشد، لزوما به کاهش متناسب انتشار کربن منجر نمی‌شود. به همین دلیل، آژانس بین‌المللی انرژی در گزارش جدید خود، پیامدهای برقی‌سازی را از دو زاویه بررسی می‌کند: تغییر انتشار مستقیم در بخش‌های مصرف‌کننده انرژی و تغییر انتشار در بخش تولید برق.

دسترسی به فناوری‌های هوشمند می‌تواند گذار به انرژی سبز را تسریع کند. بررسی‌ ۱۰کشور اروپایی نشان می‌دهد تجارت این فناوری‌ها به افزایش مصرف انرژی‌های تجدیدپذیر کمک می‌کند؛ مسیری که می‌تواند برای کاهش ناترازی انرژی ایران راهگشا باشد.

عباس محسنی نیکوگفتار، مدیرعامل شرکت پالایش نفت تهران، با حضور میدانی در محل احداث دو نیروگاه خورشیدی پالایشگاه تهران در شهرستان‌های ملارد و پرند، از آخرین پیشرفت‌های اجرایی و عملیات مهندسی این پروژه‌ها بازدید کرد.

دونالد ترامپ، تغییرات اقلیمی را یک «حقه» خوانده و سیاست‌های فدرال برای مقابله با گرمایش زمین را «کلاهبرداری سبز» نامیده است.

دنیای اقتصاد-اصفهان: روابط عمومی و امور بین‌الملل شرکت پالایش نفت اصفهان در پی انتشار مطالبی پیرامون رقم ۳۰‌میلیاردی مرتبط با این شرکت، با هدف تنویر افکار عمومی و جلوگیری از برداشت‌های نادرست، توضیحاتی درباره رقم مصوب، میزان پرداخت انجام‌شده و نحوه اجرای این مصوبه ارائه کرد. بر اساس توضیحات این شرکت، رقم مورد اشاره ۳۰‌میلیارد ریال بوده و نه ۳۰‌میلیارد تومان. به گفته پالایش نفت اصفهان، درج رقم ۳۰‌میلیارد تومان در برخی مطالب، موجب ایجاد اختلافی ۱۰برابری در مبلغ شده است.

مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارش «تعیین ظرفیت بهینه توسعه نیروگاه‌های خورشیدی متناسب با شبکه برق کشور» ظرفیت بهینه را ۲۰ هزار مگاوات (و در کران بالا ۲۵ هزار مگاوات) برآورد کرده است؛ دولت چهاردهم اما از ورود ۳۰ هزار مگاوات برق خورشیدی به شبکه سخن می‌گوید. این یادداشت با بازسازی یک مدل ساده‌شده ۸۷۶۰ ساعته از شبکه برق ایران نشان می‌دهد که اختلاف این دو عدد، اختلاف بر سر «چقدر» نیست؛ اختلاف بر سر تعریف «بهینه» است. نتیجه اصلی روشن است: با همان بودجه‌ای که ۱۰ هزار مگاوات پنل اضافه می‌خرد، می‌توان کسری برق کشور را بیش از دو برابر بیشتر کاهش داد — به شرط آنکه به‌جای پنل بیشتر، انعطاف‌پذیری بیشتر خریده شود.

ناترازی انرژی در سال‌های اخیر به یکی از محدودیت‌های جدی رشد اقتصادی کشور تبدیل شده است. کاهش توان تامین برق صنایع، محدودیت فعالیت واحدهای تولیدی، افزایش هزینه‌های انرژی و ضرورت سرمایه‌گذاری برای توسعه ظرفیت تولید، در شرایطی اهمیت پیدا کرده که اقتصاد ایران همزمان با محدودیت منابع مالی و فشارهای فزاینده بر زیرساخت‌های انرژی مواجه است. در چنین شرایطی، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر تنها به معنای افزودن چند نیروگاه خورشیدی و بادی به شبکه برق نیست، بلکه می‌تواند بخشی از یک الگوی گسترده‌تر برای تنوع‌بخشی به اقتصاد مناطق و استفاده بهتر از ظرفیت‌های سرزمینی باشد. استان‌هایی که از تابش مناسب خورشید، منابع آب، اراضی مستعد، ظرفیت کشاورزی، موقعیت مرزی و زیرساخت‌های انرژی برخوردارند، می‌توانند از این مسیر بخشی از مزیت‌های طبیعی خود را به فعالیت اقتصادی و زنجیره‌های جدید ارزش تبدیل کنند.

شناخت قابلیت‌های سرزمینی و ظرفیت‌های توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر استان ایلام : استان ایلام با مساحتی حدود ۲۰٬۱۶۴ کیلومترمربع، حدود ۲.۱درصد از مساحت کشور را دربرمی‌گیرد. این استان از جنوب با استان خوزستان، از شرق با استان لرستان، از شمال با استان کرمانشاه و از غرب با کشور عراق هم‌مرز است. برخورداری از حدود ۴۲۵ کیلومتر مرز مشترک با عراق، موقعیتی راهبردی برای توسعه مبادلات تجاری، اقتصادی، زنجیره تامین و در صورت فراهم‌شدن الزامات لازم، همکاری‌های انرژی با کشور همسایه ایجاد کرده است.

کاهش هزینه تولید برق خورشیدی، جایگاه این فناوری را در بازار جهانی انرژی تقویت کرده است. فایننشال‌تایمز در گزارشی با اشاره به گسترش پنل‌های ساخت چین، از افزایش استفاده صنایع و مصرف‌کنندگان از انرژی خورشیدی خبر داده است.