اخبار کدال

در شرایطی که صنعت فولاد ایران با چالش هایی همچون محدودیت‌های انرژی، نوسانات بازارهای جهانی و فشار هزینه‌های تولید مواجه است، فولاد هرمزگان توانسته با تکیه بر ظرفیت‌های عملیاتی، مدیریت کارآمد و پشتوانه سهامداران بزرگ خود، جایگاه ویژه‌ای در زنجیره فولاد کشور به دست آورده و رشد ۳۴درصدی تولید اسلب را در سال ۱۴۰۴ به نمایش بگذارد. این شرکت که امروز به عنوان پنجمین فولادساز بزرگ حاضر در بازار سرمایه شناخته می‌شود، نه تنها سهمی قابل‌توجه از تولید اسلب کشور را در اختیار دارد، بلکه با ثبت رکوردهای تولید نزدیک به ظرفیت اسمی و اجرای طرح‌های توسعه‌ای بلندمدت، افق روشنی را پیش روی سهامداران و فعالان صنعت ترسیم کرده است.

ترافیک گزارش‌های ماهانه در سامانه کدال سبک شد و شرکت‌های بورسی عملکرد اردیبهشت‌ماه خود را منتشر کرد‌ه‌اند. بررسی گزارش بیش از ۴۰۰شرکت تولیدی حاضر در بازار سرمایه نشان می‌دهد این بنگاه‌ها در مجموع درآمدی معادل ۵۵۳هزار‌میلیارد تومان را به ثبت رسانده‌اند؛ رقمی که نسبت به مدت مشابه سال گذشته حدود ۴۰درصد افزایش یافته است. هرچند این رشد در نگاه نخست قابل‌توجه به نظر می‌رسد، اما با در نظر گرفتن سطح بالای تورم در اقتصاد ایران، نمی‌توان آن را نشانه‌ای از جهش واقعی عملکرد شرکت‌ها دانست. در این میان، تشدید ریسک‌های سیاسی و نگرانی‌های ناشی از جنگ و تنش‌های منطقه‌ای بر فعالیت بسیاری از صنایع سایه انداخته و موجب شده بخشی از شرکت‌ها کارنامه‌ای ضعیف‌تر از انتظار ارائه کنند. اگرچه افزایش نرخ فروش محصولات توانسته بخشی از فشار هزینه‌ها را جبران کند، اما اختلال در زنجیره تامین، مشکلات حمل‌ونقل و محدودیت دسترسی به مواد اولیه باعث افت محسوس تولید در برخی صنایع شده است. در چنین شرایطی، انتخاب صنایع مقاوم‌تر اهمیت دوچندانی برای سرمایه‌گذاران دارد. صنایعی مانند سیمان، زنجیره غذایی به‌ویژه محصولات لبنی، زراعت و قند و شکر به دلیل ماهیت تدافعی و تقاضای پایدار می‌توانند سهم بیشتری در سبد سرمایه‌گذاری بورسی‌ها داشته باشند. با این حال، در میان صنایع ضعیف‌تر نیز همچنان نمادهایی با عملکرد مطلوب و ظرفیت رشد قابل‌توجه به چشم می‌خورند.

گروه آگاه در قالب طرح «سهم همراهی»، کارمزد مدیریت صندوق‌های سهامی ETF خود از تاریخ ۹اسفند۱۴۰۴ تا ۲۸اردیبهشت۱۴۰۵ را به دارندگان حقیقی واحدهای صندوق‌ها بازمی‌گرداند. این طرح بخشی از تعهد این مجموعه به همراهی با سرمایه‌گذاران است.

در اقتصاد ایران کمتر صنعتی وجود دارد که به اندازه حمل‌ونقل دریایی با سیاست، امنیت، تحریم و تحولات جهانی گره خورده باشد. صنعتی که از یک‌سو ستون فقرات تجارت خارجی کشور محسوب شده و از سوی دیگر، در معرض شدیدترین ریسک‌های ژئوپلیتیک قرار دارد. دلاری بودن درآمد آن، وابستگی بالا به تجارت خارجی، متاثر بودن زیاد از تحریم و جنگ و وابستگی به بیمه و سوخت جهانی؛ در شرایطی که تنش میان ایران و آمریکا به یکی از مهم‌ترین متغیرهای اقتصادی منطقه تبدیل شده، باعث شده است بار دیگر این صنعت در کانون توجه سرمایه‌گذاران قرار بگیرد.