پساجنگ، زمان بازگشت به گذشته و به تعبیر یوشکا فیشر (وزیر خارجه پیشین آلمان) قرارگیری در تله «نوستالژی» نیست، بلکه زمان بازطراحی ساختارها و نوسازی رویکردها و رویههای فرسوده است. پساجنگ لحظه دلخوش کردن به بازسازی کالبدی و درجاسازی ویرانیها هم نیست، بلکه بنا بر گفته سیدجواد طباطبایی لحظه بازاندیشی در نظم ملی و تجدید سازمان کشور و یا به تعبیر همایون کاتوزیان «ترمیم آگاهی تاریخی جدید» در مواجهه با بحرانهای بزرگ و هنگامه اتخاذ تصمیمگیریهای سخت و واقعگرایانه است. به عبارت دیگر پساجنگ ماهیتا…
آن طور که از رسانههای داخلی و حتی رسانههای خارجی برداشت میشود، ظاهرا آمریکا تغییر موضع داده است و بهگونهای ناچار شده است، نه تنها به خواستههای خود نرسد، بلکه برخی از خواستههای ایران را هم بپذیرد. گرچه هیچ تخصصی در مورد امور نظامی و روابط بینالملل و تحولات استراتژیک ندارم و نمی دانم منظور این رسانهها چیست، اما همچنان احتمال تداوم وضع موجود و نوعی بلاتکلیفی همراه با گشایشهای مقطعی و تشدید مجدد تنش را بالا میدانم و به تبع آن، انتظار تداوم مشکلات اقتصاد کلان و از جمله تورم بالا را دارم.…
بازارهای مالی همیشه به خبرها همانطور واکنش نشان نمیدهند که مردم عادی انتظار دارند. گاهی خبری که در ظاهر خوب است، بازار را نگرانتر میکند. گزارشی که هفته گذشته از بازار کار آمریکا منتشر شد از همین جنس بود. در ظاهر، اقتصاد آمریکا هنوز قوی به نظر میرسید. اشتغال بهتر از انتظار بود، بازار کار نشانهای جدی از ضعف نشان نمیداد و این پیام را میداد که موتور اقتصاد آمریکا هنوز خاموش نشده است. اما بازارها این خبر را با خوشحالی نپذیرفتند. سهام افت کرد، طلا تحت فشار قرار گرفت، دلار تقویت شد و…
در سرمقاله روز چهارشنبه ۱۶اردیبهشت روزنامه «دنیایاقتصاد» موضوع مهم «اولویت منافع ملی» به قلم جناب آقای دکتر موسی غنینژاد مورد بحث قرار گرفته بود. استاد غنینژاد در آن سرمقاله با تاکید بر ضرورت پیگیری منافع ملی در روابط بینالمللی به این نکته توجه داده بود که از آنجا که در نظرسنجیهای مراکز رسمی کشور اکثر نظردهندگان لغو تحریمهای بینالمللی را مهمترین موضوع در فرآیند مذاکرات با آمریکا دانسته بودند، بنابراین باید لغو تحریمهای بینالمللی را مطالبه ملی تلقی کرد و در مذاکرات صلح با آمریکاییها…
بیش از چهار سال از تصویب قانون جهش تولید مسکن میگذرد؛ قانونی که قرار بود با بسیج منابع مالی کشور، زمینه ساخت سالانه یکمیلیون واحد مسکونی را فراهم کند. اما گزارش دیوان محاسبات نشان میدهد که بانکها تا پایان نیمه نخست سال۱۴۰۴ تنها حدود ۶۰۱همت از ۲۲۲۱ همت تعهدات تسهیلاتی خود را ایفا کردهاند. به عبارت دیگر نزدیک به سهچهارم اهداف اعتباری قانون محقق نشده است. این واقعیت نشان میدهد که مشکل اصلی نه کمبود ضمانت اجرا، بلکه ناکارآمدی ابزارهای انتخابشده برای اجرای قانون است این ارقام نشان میدهد که…
درباره یادداشتتفاهم در مذاکره میان ایران و آمریکا در شرایط فعلی دو دیدگاه کلی وجود دارد: دیدگاه خوشبینانه بر این باور است که ترامپ از جنگ خسته شده و بهدنبال یک راه برونرفت و یک راه خروج میگردد؛ چون به لحاظ شخصی و روانشناسی فردی، حوصله تداوم جنگ و بیثمر بودن آن را ندارد.
ایران و آمریکا برای چندمینبار در یک دهه اخیر، مذاکرات حساس و سرنوشتسازی را برای رسیدن به یک توافق دنبال میکنند؛ مذاکراتی که در پی جنگ ۴۰روزه اخیر تفاوتهای بنیادین با دورهای گذشته دارد. مذاکرات گذشته که در یک مورد نیز به توافق موسوم به برجام منتهی شد، هیچیک نه تنها مانع از کاهش سطح تنش بین ایران و آمریکا نشد، بلکه در مورد برجام با خروج آمریکا از توافق به تشدید بیسابقه تحریمهای اقتصادی یکجانبه آمریکا و نهایتا فعال شدن مکانیسم ماشه و بازگشت تحریمهای شورای امنیت منجر شد.
آخرین دادههای شاخص مدیران خرید (شامخ) در بهمنماه۱۴۰۴، تصویری نگرانکنندهتر از اقتصاد ایران نسبت به ماههای قبل ترسیم میکند که دیگر صرفا بیانگر «رکود تورمی» نیست، بلکه نشانههای ورود اقتصاد به مرحلهای از «رکود فرسایشی» را آشکار کرده است. مرحلهای که در آن نهتنها تولید و تقاضا بهطور همزمان تضعیف میشوند، بلکه انتظارات فعالان اقتصادی نیز بهتدریج فرومیریزد و بنگاهها افق روشنی برای ادامه فعالیت خود متصور نیستند.
تنگه هرمز تنها یکی از گلوگاههای مهم انرژی در جهان نیست، این تنگه بخشی از گلوگاه دادههای دیجیتال و ارتباطات مالی منطقه است. در این مقاله ادعا میشود که ایده حکمرانی بر این گلوگاه دادهای ممکن است به جای تقویت بازدارندگی، تبدیل به ضد خود شود و کشور ما را گرفتار دور تازهای از تنش و تعلیق در روابط بینالملل کند.
خانوادهای را در شمال تهران تصور کنید که بر اساس شاخصهای رسمی، در دهکهای بالای درآمدی طبقهبندی میشود؛ خانهای چند دهمیلیاردی دارد، خودرویی قابلقبول زیر پا و ظاهری که در نگاه نخست، نشانی از رفاه به نظر میرسد. اما واقعیت زندگی روزمره آنان چیز دیگری است: پدری که برای پرداخت شهریه مدرسه فرزندش درمانده شده، مادری که هزینه درمان یا حتی حفظ کیفیت تغذیه خانوار را با اضطراب محاسبه میکند و خانوادهای که با وجود مالکیت دارایی، در جریان نقدینگی و درآمد جاری گرفتار فرسایش مداوم است. این تصویر،…
برای ما در ایران، بحث درباره آینده بازار سهام و هوش مصنوعی باید با توجه به شرایط خاص امروز کشور آغاز شود. اقتصاد ایران در سالهای اخیر زیر فشار نااطمینانیهای سیاسی، تحریمها، تنشهای منطقهای و نوعی تعلیق در تصمیمگیری اقتصادی قرار داشته است؛ شرایطی که در آن بازارها بیش از آنکه به بهرهوری، نوآوری و فناوری واکنش نشان دهند، به ریسکهای بیرونی و تحولات سیاسی حساس میشوند. با این حال، امید آن است که کشور از جنگ و تشدید تنشها دور بماند و به سمت ثبات، پیشبینیپذیری و بازگشت تدریجی اعتماد…
در سالهای اخیر، بخش مهمی از افزایش سرمایه بانکهای دولتی و غیردولتی از محل «مازاد تجدید ارزیابی داراییها» و «سود ناشی از تسعیر ارز» انجام شده است. این روشها در ظاهر میتوانند سرمایه اسمی بانکها را افزایش دهند، نسبت کفایت سرمایه را بهبود بخشند و برخی بانکها را از شمول ماده۱۴۱ قانون تجارت خارج کنند. اما پرسش اصلی آن است که آیا این افزایش سرمایهها واقعا به تقویت توان مالی بانکها منجر میشود یا صرفا نوعی بزرگسازی حسابداری ترازنامههاست؟
بازار ارز در اقتصادهای تورمی و در معرض شوکهای خارجی، صرفا بازاری برای مبادله پول خارجی نیست، بلکه به یکی از مهمترین متغیرهای اثرگذار بر انتظارات تورمی، تصمیمات سرمایهگذاری، رفتار مصرفکنندگان و ارزیابی عمومی از ثبات اقتصاد تبدیل میشود. در چنین شرایطی، نوسانات نرخ ارز میتواند آثار گستردهای بر سایر بازارها و بر سطح عمومی قیمتها برجای بگذارد. به همین دلیل، بانک مرکزی در اغلب کشورها ناگزیر است در دورههای بیثباتی، از ابزار مداخله ارزی برای کنترل شرایط بازار استفاده کند. با این حال، در…
همایش چشمانداز اقتصاد ایران فرصت ارزشمندی ایجاد کرده تا درباره وضعیت اقتصاد ایران، چالشها و فرصتهای پیشرو و نقش رسانه در تحلیل و هدایت سیاستگذاری صحبت کنیم. گروه رسانهای «دنیای اقتصاد» طی سالهای اخیر با جمعآوری و تحلیل دادههای اقتصادی تلاش کرده است، تصویری روشن و دقیق از اقتصاد کشور ارائه کرده و با انتشار گزارشها و تحلیلهای عمیق، زمینه لازم را برای تصمیمگیری درست فراهم کند. این رسانه نهتنها اخبار و دادهها را منتقل میکند، بلکه با ارائه راهکارهای سیاستی، به فعالان اقتصادی و مسوولان…
ناترازی انرژی در نتیجه سیاستهای نادرست، پوپولیستی و ضدتوسعهای در دهههای اخیر، به ابرچالشی برای نظام حکمرانی ایران تبدیل شده است. اگرچه از اواخر دهه۹۰، نظام حکمرانی در نتیجه تشدید تحریمهای اقتصادی و افزایش روند جهش مصرف انرژی در کشور، رویکرد بهینهسازی مصرف انرژی و در این راستا سیاستهای اصلاح الگوی مصرف انرژی را در پیش گرفت، اما بهدلیل تشدید رکود اقتصادی، بیثباتی در سیاستگذاری کلان، کاهش قدرت خرید مردم (بحران معیشت عمومی)، این سیاستها ماهیت احتیاطی بالا (به لحاظ سیاسی و اجتماعی)،…
دنیای اقتصاد: پس از حدود ۸۰ روز تعطیلی، بورس تهران بازگشایی شد؛ در حالیکه انتظار میرفت بازار با موج فروش و افت شدید شاخصها مواجه شود، اما چنین نشد و در بخشهایی حتی نشانههایی از تعادل و برتری تقاضا دیده شد.
سرانجام پس از حدود ۸۰روز تعطیلی بورس تهران، دیروز چراغ تالار شیشهای روشن شد و با وجود اینکه پیشبینی میشد، در نخستین روز بازگشایی، بازار سهام زیر فشار سنگین عرضهها و موج فروشهای هیجانی فرو بریزد، اما این اتفاق رخ نداد. فضای عمومی پیش از آغاز معاملات بهگونهای بود که اغلب فعالان بازار، بازگشایی بورس را مترادف با صفهای فروش گسترده و افت سنگین شاخصها میدانستند.
دنیای اقتصاد؛ در ادبیات اقتصادی، جنگ یکی از عمیقترین شوکها برای رفاه خانوار است؛ زیرا علاوه بر درآمد و مصرف، امنیت شغلی، ثبات قیمتها، پیشبینیپذیری آینده، دسترسی به خدمات عمومی و سلامت روان را نیز تحت تاثیر قرار میدهد.
در ادبیات اقتصادی جهان، جنگ، صرفا یک رویداد نظامی یا امنیتی نیست، بلکه یکی از عمیقترین شوکهایی است که میتواند بنیانهای رفاه اقتصادی و اجتماعی خانوار را متزلزل کند. رفاه خانوار نیز مفهومی چندبعدی است که نهتنها به سطح درآمد و مصرف، بلکه به امنیت شغلی، ثبات قیمتها، پیشبینیپذیری آینده، دسترسی به خدمات عمومی، سلامت روان و توان برنامهریزی برای آینده نیز وابسته است. وقوع جنگ این ابعاد را بهطور همزمان تحت تاثیر قرار میدهد و از همین رو، آثار آن بر خانوار غالبا شدید، چندلایه و ماندگار است.
دنیای اقتصاد: بازار سهام پس از حدود ۸۰ روز تعطیلی در یکی از حساسترین مقاطع خود قرار گرفته و نحوه تصمیمگیری و سیاستگذاری مالی بیش از هر چیز مورد توجه فعالان بازار است.
بازار سهام پس از حدود هشتاد روز تعطیلی، اکنون در یکی از حساسترین مقاطع خود قرار گرفته است. نکته مهم اینجاست که در این مرحله، بیش از هر چیز، شیوه تصمیمگیریها و کیفیت سیاستگذاریهای مالی مورد توجه و ارزیابی فعالان بازار قرار دارد. بازارها ذاتا نسبت به عدمقطعیت واکنش هیجانی نشان میدهند و زمانی که برای مدت طولانی متوقف میشوند، این عدمقطعیت در قالب انباشت نگرانیها و ابهام در ذهن سرمایهگذاران تخلیه میشود.
درحالیکه غبار نبرد ناشی از عملیات تجاوزکارانه موسوم به «خشم حماسی» هنوز بر اتمسفر ژئوپلیتیک منطقه سنگینی میکند، بسیاری از تحلیلهای تقلیلگرایانه، این منازعه را صرفا در چارچوب تنشهای دوجانبه و با برچسبهایی چون «بازدارندگی هستهای» یا «امنیت منطقهای» تفسیر میکنند. اما اگر از دریچه نظریه نئورئالیسم در روابط بینالملل به صحنه بنگریم، این درگیری نه یک رخداد مجزا در خلأ، بلکه بُرشی از یک کلانروند جهانی است: نبرد برای بقای هژمونی آمریکا در برابر خیزش اژدهای زرد.
سفر دونالد ترامپ به چین و دیدارهای او با شیجینپینگ در مجموع تلاشی از سوی آمریکا و چین برای کنترل تنشهای میان دو طرف و تسهیل مسیر آینده برای همکاریهای واشنگتن و پکن بوده است. اگرچه در این سفر توافقهایی در مورد خرید هواپیما، سویا و نفت از آمریکا از سوی چین انجام گرفت، اما به نظر میرسد که روح اصلی این سفر حاوی این پیام برای کشورهای مختلف بود که واشنگتن و پکن در حال حاضر نمیخواهند تنشها را افزایش دهند و احتمالا مسیر رقابت آنها متفاوت از مسیری خواهد بود که آمریکا و شوروی در پیش گرفته بودند.
در بزنگاههای تاریخی، در منازعات سیاسی، در مواجهه با تهدیدهای خارجی، در کامیابیهای ملی و حتی در تجربههای روزمره زندگی اجتماعی، نام «ایران» بیش از هر مفهوم دیگری در زبان و ذهن ایرانیان جاری میشود. اما ایران صرفا یک قلمرو جغرافیایی، یک دولت سیاسی یا مجموعهای از مرزهای سرزمینی نیست. ایران مفهومی چندلایه، تاریخی، تمدنی، حقوقی و فرهنگی است که از ساحت غریزه و تعلق طبیعی آغاز میشود و تا سطح عقلانیت نهادی، حکومت قانون و همزیستی مدنی امتداد پیدا میکند. از این منظر، مساله بنیادین ایران معاصر تنها…
زنجیرههای تامین از مهمترین ساختهای اقتصاد امروز به حساب میآیند. آنچه در نگاه اول تنها مجموعهای از مسیرهای حملونقل و مواد اولیه به نظر میرسد، در واقع ستون فقرات اقتصاد جهانی است. اقتصاد امروز بدون زنجیرههای تامین قابل تصور نیست؛ زیرا جهانیشدن، افزایش بهرهوری و صرفه به مقیاس در دهههای گذشته، همگی بر پایه همین شبکههای پیچیده شکل گرفتهاند. امروز برخلاف گذشته تولید یک کالا دیگر در مرزهای یک کشور باقی نمیماند.
ارزهای بینالمللی معمولا به ارزهایی گفته میشود که فراتر از استفاده داخلی، سه کارکرد اصلی در اقتصاد جهانی دارند: بهعنوان واحد حساب برای قیمتگذاری و فاکتور کردن کالاها، خدمات و قراردادهای مالی استفاده میشوند؛ بهعنوان وسیله مبادله در معاملات ارزی، تسویه تجارت و پرداختهای برونمرزی بهکار میروند و بهعنوان ذخیره ارزش برای ذخایر رسمی، سرمایهگذاران خصوصی و وثیقه در بازارهای جهانی عمل میکنند.
مسدود کردن دسترسی ایرانیان به اینترنت جهانی، نه تنها زیانهای اقتصادی نجومی برای اقتصاد ملی دارد، بلکه فراتر از آن اقدامی به شدت مغایر با حفظ انسجام ملی، بر باددهنده سرمایه اجتماعی و پایگاه مردمی حکومت و نهایتا در تضاد آشکار با امنیت ملی است. فعالان اقتصادی و برخی از مسوولان دولتی ذیربط فاجعه مسدودی اینترنت جهانی را به تکرار مورد تاکید قرار دادهاند.
در تاریخ تحولات ژئوپلیتیک، لحظاتی وجود دارند که «منطق ریاضی» بر «غرور نظامی» غلبه میکند. بهار سال۱۴۰۵ برای خاورمیانه و جهان، دقیقا چنین برههای است. پس از هفتهها تنش فرساینده، اکنون جهان خود را در وضعیتی میبیند که در نظریه بازیها به آن «تعادل نش» میگوییم. وضعیتی که در آن هیچیک از طرفهای درگیر نمیتوانند با تغییر یکجانبه رفتار خود، وضعیتشان را بهبود بخشند.
اگر کوین وارش در هفتههای پیشرو جانشین جروم پاول در ریاست فدرالرزرو شود، تغییر در بانک مرکزی آمریکا فقط جابهجایی یک مدیر با مدیری دیگر نخواهد بود. این تغییر میتواند برای بازارهای مالی جهان، ارزش برابری دلار، طلا، سهام، اوراق بدهی و حتی تصمیمهای اقتصادی در کشورهایی مانند ایران پیام داشته باشد. فدرالرزرو فقط بانک مرکزی آمریکاست، اما تصمیمهای آن بر کل اقتصاد جهانی سایه میاندازد؛ چون دلار هنوز مهمترین پول جهان است، نرخ بهره آمریکا مبنای قیمتگذاری بسیاری از داراییهاست و بازارهای مالی…
بحرانهای ژئوپلیتیک معمولا از منظر بازار نفت و تجارت غلات تحلیل میشوند. با این حال، تابآوری نظام غذایی جهانی به همان اندازه به ثبات زنجیرههای تامین نهادههای کشاورزی وابسته است. درحالیکه پس از جنگ روسیه و اوکراین توجه جهانی به تنوعبخشی زنجیرههای تامین غلات معطوف شده، یک آسیبپذیری کلیدی همچنان نادیده مانده است: تمرکز بالای صادرات کودهای نیتروژنی که از تنگه هرمز عبور میکند.