اخبار صنعت مالی

در دهه آینده، یکی از سودآورترین حوزه‌های مدیریت ثروت، نه صرفا خرید دارایی، بلکه «پیوند هوشمند صندوق‌های چنددارایی تاکتیکی (MATF) با سرمایه‌گذاران دارای ثروت بالا (HNWI)» خواهد بود؛ پیوندی که می‌تواند صنعت مدیریت سرمایه را به یکی از پردرآمدترین کسب‌وکارهای مالی جهان تبدیل کند. (HNWI High Net Worth Individual) به افرادی گفته می‌شود که بیش از یک‌میلیون دلار دارایی قابل‌سرمایه‌گذاری دارند، بدون احتساب محل سکونت اصلی و دارایی‌های مصرفی.

این روزها شاهد صعود قابل‌توجه بازار سهام و رشد قیمت‌ها در اکثر نمادهای بورسی هستیم. با این حال، برای تحلیل دقیق‌تر این روند لازم است به چند نکته مهم توجه شود.

صنعت تولید محصولات غذایی یکی از قدیمی‌ترین صنایع در ایران بوده که پایه‌گذاری آن در سال ۱۳۴۰ انجام گرفت. در میان صنایع مختلف بورس تهران، صنعت غذایی همواره به‌عنوان یکی از بخش‌های تدافعی و کم‌ریسک بازار شناخته شده است؛ صنعتی که حتی در دوران رکود، تورم یا تنش‌های سیاسی نیز به دلیل نیاز دائمی جامعه به مواد غذایی، از حداقلی از تقاضا برخوردار می‌ماند. بنابراین ریسک کاهش فروش آن در مقایسه با سایر صنایع کمتر است. در شرایط فعلی اقتصاد ایران، این صنعت دیگر تنها با الگوی مصرف خانوار تحلیل نمی‌شود؛ بلکه مجموعه‌ای از عوامل پیچیده از جمله نرخ ارز، سیاست‌های دولت، بحران‌های ژئوپلیتیک و تاثیر جنگ، قیمت‌گذاری دستوری، هزینه انرژی و امنیت زنجیره تامین، آینده آن را تعیین می‌کنند.

مهراد صالحی‌فرد، کارشناس بازار سرمایه، با اشاره به بازگشایی بورس تهران پس از ۸۰ روز تعطیلی گفت: شاخص هموزن در سه روز ابتدایی بازگشایی با رشد ۵.۵ درصدی، بازدهی بیشتری نسبت به شاخص کل با رشد ۴ درصدی داشت که این تفاوت ناشی از تورم کالاهای مصرفی و همچنین بسته بودن نمادهای بزرگ بازار بر اثر آسیب جنگ است.

بررسی صورت‌های مالی شرکت‌های بیمه اتکایی در سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد رقابت این صنعت از «سهم بازار» به سمت شاخص‌های پیچیده‌تری مانند سودآوری، توانگری مالی و مدیریت ریسک تغییر کرده است؛ در این میان بیمه اتکایی امین با ثبت بالاترین سود خالص، بیشترین سهم بازار و توانگری نزدیک به ۸۰۰ درصد، فاصله محسوسی با رقبا ایجاد کرده و عملا در جایگاه رهبر بازار اتکایی کشور قرار گرفته است.

صنعت ساختمان را نباید صرفا یک صنعت عمرانی پنداشت، چرا که قطعا یکی از مولفه‌های اقتصاد ملی محسوب می‌شود. ارتباطی که این صنعت با زنجیره‌ای از صنایع بالادستی و پایین‌دستی از جمله فولاد، سیمان، کاشی و سرامیک، حمل‌ونقل، خدمات فنی و مهندسی و حتی نظام حوزه مالی دارد، نقشی فراتر از ساخت‌وساز صرف در اقتصاد کشور ایفا می‌کند.

اقتصاد دیجیتال ایران در سال‌های اخیر به یکی از پیشران‌های اشتغال، نوآوری و توسعه خدمات مالی و تجاری تبدیل شده است؛ بخشی که هزاران کسب‌وکار،‌میلیون‌ها کاربر و بخش مهمی از زنجیره ارزش اقتصاد کشور به آن وابسته‌اند. با این حال، گزارش‌های منتشرشده از سوی فعالان این حوزه نشان می‌دهد که تداوم اختلال‌های اینترنتی، محدودیت دسترسی به شبکه جهانی و بی‌ثباتی زیرساخت‌های ارتباطی، کسب و کارهای آنلاین و اقتصاد دیجیتال را وارد مرحله‌ای فراتر از یک چالش فنی کرده و آثار آن اکنون در شاخص‌های اقتصادی، جریان سرمایه و وضعیت اشتغال قابل مشاهده است.

شرکت عمران و توسعه فارس، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های بورسی فعال در صنعت انبوه‌سازی و املاک و مستغلات کشور در چند سال اخیر مورد توجه فعالان بازار بوده است. اصلاح ساختار مالی، سودآوری و خروج از زیان انباشته، حل و فصل پرونده‌های حقوقی و اجرای پروژه‌های جدید از جمله مواردی است که نماد «ثفارس» را در این سال‌ها به عنوان نمادی پُرخبر در بازار سرمایه و به ویژه در صنعت انبوه‌سازی و یکی از موفق ترین شرکت‌های سهامی عام استان فارس در دو دهه اخیر مطرح کرده است. به همین منظور در گفت‌وگویی با مهندس عبداله نجفی مدیرعامل این شرکت، از آخرین وضعیت این شرکت و پروژه‌های در دست آن جویا شدیم.

بورس تهران در طول فعالیت خود بارها با تعطیلی‌های مقطعی و پرچالش مواجه شده است. با این حال، هیچ‌یک از این وقفه‌ها به اندازه تعطیلی اخیر ناشی از جنگ آمریکا علیه ایران ادامه‌دار و کم‌سابقه نبوده است.«دنیای اقتصاد»، تعطیلی های مهم بورس تهران و پیامدهای آن را بر روند معاملات و رفتار سرمایه‌گذاران بررسی کرده است.

در شرایط جنگی، اقتصاد کشورها تنها با کاهش تولید یا افت تجارت مواجه نمی‌شود، بلکه با آزمونی عمیق‌تر روبه‌روست: آیا زیرساخت‌های حیاتی قادرند کارکرد خود را حفظ کنند یا نه؟ در میان این زیرساخت‌ها، صنعت مالی جایگاهی ویژه دارد. بانک‌ها، بازار سرمایه، بیمه‌ها و شبکه‌های پرداخت ستون فقرات گردش پول در اقتصاد هستند و اختلال در هر یک از آنها می‌تواند به سرعت به بحران اجتماعی و اقتصادی منجر شود. از این رو، مفهوم تاب‌آوری صنعت مالی در شرایط جنگی به یکی از موضوعات محوری سیاستگذاری اقتصادی در جهان تبدیل شده است.

حملات آمریکا و اسرائیل علیه ایران که از نهم اسفندسال گذشته آغاز شد، اگرچه شاهرگ‌های صنایع مادر مانند فولاد و پتروشیمی را هدف قرار داد و آسیب‌های گسترده‌ای به این بخش‌ها وارد کرد، اما بررسی میدانی از تاب‌آوری هفت صنعت استراتژیک از جمله کشاورزی، صنایع غذایی، سیمان، داروسازی گیاهی، معادن، کاشی و سرامیک و سلولز حکایت دارد. کشاورزی و دامپروری به عنوان مستقل‌ترین بخش اقتصاد با پراکندگی در هزاران نقطه کشور و وجود ذخایر استراتژیک کود اوره، صنایع غذایی با زنجیره تامین کاملا داخلی از مزرعه تا سفره، صنعت سیمان با بیش از ۷۰ کارخانه فعال و خودکفایی در مواد اولیه، داروسازی گیاهی با تکیه بر منابع طبیعی داخلی، معادن با استقرار در مناطق دورافتاده و کوهستانی، کاشی و سرامیک با دسترسی به منابع غنی کائولن و فلدسپات، و صنایع سلولزی با بهره‌مندی از ظرفیت بازیافت، همگی توانسته‌اند از گزند حملات مصون بمانند و ستون فقرات اقتصاد جنگی و معیشت مردم را تشکیل دهند. اگرچه در ظاهر صنایع خدمات محور به‌طور مستقیم از جنگ اخیر آسیب جدی متحمل نشده‌اند، اما در عمل بیشترین آسیب به این حوزه وارد شده است. صنعت ارتباطات با قطع کامل اینترنت جهانی، حملات سایبری به تجهیزات شبکه، آسیب‌دیده‌ترین بخش اقتصاد در جنگ کنونی معرفی می‌شود.

عباس بیات: زمزمه‌های بازگشایی بورس تهران پس از نزدیک به۶۰ روز وقفه، بازار سرمایه را به روزهای حساس نزدیک کرده است. این گزارش تجربه ۹ بورس جهان را در برابر ۹ رویداد متفاوت مرور می‌کند. از روسیه ۲۰۲۲ که ۱۸ روز تعطیل شد تا آمریکای ۱۹۱۴ که ۱۳۵روز سکوت کرد. از یونان ۲۰۱۵ که پنج هفته تعطیلی را با افت ۱۶درصدی در روز اول پاسخ داد، تا چین ۲۰۲۰ که کرونا ۴۰۰‌میلیارد دلار از ارزش سهامش را در یک روز نابود کرد. از قبرس ۲۰۱۳ که مالیات ۴۰درصدی بر سپرده‌های اعتماد را برای همیشه سوزاند، تا لبنان ۲۰۲۰ که انفجار بیروت، تابوت یک اقتصاد بیمار را میخکوب کرد. در کنار اینها، تجربه بورس تهران از تعطیلی بیش از ۶۰ روزه در زمان جنگ تحمیلی سوم نیز روایت می‌شود.

در جنگ تحمیلی سوم دشمن علاوه بر اهداف نظامی خلاف قوانین بین‌الملل به گلوگاه‌های اقتصادی کشور نیز حمله کرد. در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه صرفا چند آسیب کوچک به بنگاه‌های اقتصاد وارد شد. اما در این جنگ دشمن مجتمع‌های تولیدی بزرگ و ارزآور کشور را ناجوانمردانه با هدف افزایش حداکثری هزینه جنگ برای ایران مورد حمله قرار داد. در پی این حملات ۳۱ شرکت بزرگ بازار سهام مورد تهاجم دشمن قرار گرفتند.