سرمایه‌گذاری خارجی؛ بایدها و نبایدها
سید حسن حسینی/ دانشجوی دکترای فاینانس
هرساله بخش ویژه‌ای از وزارت خزانه داری کشورهای اروپایی، برنامه‌های کلی برای به کار گیری سرمایه‌های بخش‌‌خصوصی در پروژه‌های دولتی مقرر می‌سازد، که به سه دسته تقسیم می‌شود: ۱) وظایف کاملا خودکفا از جهت مالی که نیازی به هیچ گونه سرمایه‌گذاری دولت نیست. ۲) سرمایه‌گذاری مشترک در پروژه‌های دولت که در چارچوب کمک‌هایی به بخش خصوصی ارائه می‌شود و کل پروژه در اختیار بخش خصوصی است؛ ۳) قرارداد فروش خدمات به دولت که بخش خصوصی هزینه‌های لازم برای ارائه خدمات خریداری شده را پرداخت می‌کند.همایش‌های زیادی در جهان برای سرمایه‌گذاری خارجی و تامین مالی بین‌المللی برگزار می‌شود و مشخصه مشترک همه این همایش‌ها این است که، کشور ما را به دلیل وجود زیرساخت‌های مناسب، رتبه فضای کسب و کار دو رقمی، ثبات اقتصادی و سیاسی، نیروی کار ارزان و بسیاری از مزیت‌های دیگر برای سرمایه‌گذاری انتخاب کنید. برگزاری این همایش‌ها نشان می‌دهد همه کشورهای اروپایی در تلاش برای جذب منابع ارزان قیمت سرمایه‌گذاری خارجی هستند.
رضایت سرمایه‌گذاران داخلی، کلید ورود سرمایه‌گذاران خارجی به کشور است: این نکته کلیدی شاید ساده به نظر برسد ولی کلید ورود سرمایه‌گذاران خارجی به همه کشورها است. زمانی که سرمایه‌گذاران داخلی از محیط کسب و کار، اعطای مجوزها، حمایت دولت از بخش خصوصی واقعی اطمینان حاصل کنند، دارای شرکای تجاری بین‌المللی هستند و می‌توانند سرمایه‌گذاران خارجی را برای سرمایه‌گذاری در کشور متقاعد کنند.
نقش فعال رایزنان بازرگانی در خارج از کشور: نگاهی به کشورهایی که موفق به جذب سرمایه خارجی شده‌اند نشان می‌دهد سفارتخانه‌ها و رایزنان بازرگانی ضمن حضور در شرکت‌های چند ملیتی و برگزاری مذاکرات با مدیران شرکت‌های بزرگ توانسته‌اند توسعه اقتصادی کشور خود را رقم بزنند. ولی این فرد باید دارای چه خصوصیاتی و مراحل انجام دعوت، مذاکره، برگزار سمینارها و ... به چه صورت باشد؟ یک رایزنی حرفه‌ای و فارغ‌التحصیل رشته‌های مالی MBA که مهارت‌های لازم مذاکره با شرکت‌های چند ملیتی را دارد می‌تواند پس از مذاکرات طولانی آنها را برای سرمایه‌گذاری در کشور متقاعد کند.
قوانین کسب و کار: قوانین کسب و کار در کشورهای در حال توسعه به جای اینکه محیطی برای رشد ونمو شرکت‌های کوچک و متوسط باشد، در عمل حتی نتوانسته توسعه اقتصادی کشورها را رقم بزند. بنابراین بانک جهانی با تشکیل دپارتمان تخصصی ارتقای فضای کسب و کار و رتبه بندی سالانه به کشورها نشان می‌دهد رتبه کسب و کار آنها چگونه است و سرمایه‌گذاران خارجی کدام کشورها را برای سرمایه‌گذاری مناسب می‌دانند. کوتاه سخن اینکه ورود سرمایه‌گذاری خارجی با کیفیت، فرایندی پیچیده در همه دنیا و مستلزم تلاش همگانی بخش دولت، بخش خصوصی و همه متغیرهای موثر در این مسیر است وبا ورد سرمایه‌گذاری خارجی می‌توان شاهد اشتغال‌زایی، بهبود روش‌های مدیریتی و انتقال تکنولوژی بود.
