کارآفرینان چگونه از ذهنیت سازمانی رها شوند؟
بسیاری از افرادی که به امید کارآفرینی از شغل خود استعفا میدهند، ناخودآگاه فقط ذهنیت شرکتی و سازمانی خود را به جای دیگر انتقال میدهند و در بسیاری از افکار و رفتارهای آنها میتوان این ذهنیت را مشاهده کرد. شما این بار فقط به جای یک رئیس پرتوقع، تعدادی مشتری و موکل پرتوقع دارید. جلسات سازمانی اجباری را با تماسهای تصویری پیدرپی زوم جایگزین میکنید. آن آزادی که مشتاقش بودید، چه میشود؟ در واقعیت، این نوع آزادی در جهان کارآفرینان وجود ندارد.
برای یافتن آزادی واقعی به عنوان یک کارآفرین، باید تشخیص دهید که همچنان از قواعد بازی سازمانی پیروی میکنید و سپس تصمیمی آگاهانه برای تغییر این رویه بگیرید.
عادتهای سازمانی خود را شناسایی کنید
عادتهای کار سازمانی به طور عمیقی در ما نفوذ کردهاند. شیوه کار ما طی سالیان طولانی براساس روزهای کاری مشخص و اصول و قواعد معینی بوده است و اکنون تصور میکنیم که «کارها باید به این شکل انجام شوند.»
برای من، یکی از برجستهترین عادات سازمانی، پاسخ دادن سریع به ایمیل (یا اسلک) بوده است. در شرکت، پاسخگویی سریع به پیامها نشان میداد که بر اوضاع مسلط، مشارکتجو و قابل اتکا هستم. زمانی که شروع به کار کردن آزاد کردم، این عادت را با خود بردم. اگر یکی از موکلانم برای من ایمیلی ارسال میکرد، بلافاصله به آن پاسخ میدادم؛ حتی اگر در فروشگاه مشغول خرید خوار بار بودم.
یکی از تمرینات پیشنهادی من این است: چه میشود اگر بدون برنامهریزی قبلی یک روز را به خود تعطیلی بدهید؟ بحث فقط درباره یک تعطیلات برنامهریزیشده از هفتهها قبل نیست. ناگهان تصمیم بگیرید این چهارشنبه، از کار موکلان خود فاصله بگیرید. آیا این کار باعث میشود به انتظارات موکلان خود در مورد زمان مناسب پاسخگوییتان به پیامهایشان خیانت کرده باشید؟ آیا حتی تصور چنین کاری باعث میشود اندکی ناآرامی یا عذاب وجدان تجربه کنید؟ چنین احساساتی ناشی از همان عادات سازمانی است که درباره آن صحبت میکنیم. برای استفاده از آزادی خود باید ذهنیت سفت و سخت روزهای کاری و ساعات ۹ تا ۵ و البته آمادهباش همیشگی را کنار بگذارید.
جایگزینی ذهنیت زمانمحور با نتیجهمحور
زندگی شرکتی و سازمانی پیرامون ۴۰ ساعت کار هفتگی ساخته شده است. حتی اگر وظایف کاری خود را در زمانی کمتر به پایان برسانید، اغلب از شما انتظار دارند که ۴۰ ساعت هفتگی خود را با وظایف بیشتری پر کنید.
به عنوان یک کارآفرین، اگر کار خود را بر اساس ساعات آن ارزشگذاری کنید، ناگزیر همچنان در قید میزان ساعات کاری خود باقی خواهید ماند؛ که محدودیتهای خاص خود را دارد. اگر بتوانید با کار کمتر، درآمدی مشابه (و حتی بیشتر!) کسب کنید، آزادی بیشتری خواهید داشت. موکلان و مشتریان شما بابت تخصص و خروجیهای کارتان، به شما دستمزد میدهند؛ نه میزان ساعاتی که کار کردهاید.
به مرور زمان، بهرهوری شما افزایش مییابد و هر پروژه ساعات کمتری برای اتمام نیاز خواهد داشت. شما هفتههای کاری کوتاهتری خواهید داشت (اگر انتخابتان این باشد) و میتوانید بیش از قبل از برنامه مشخص ۹ تا ۵ آزاد شوید.
حد و مرز خود را داشته باشید
در زندگی شرکتی و سازمانی اغلب خبری از حریم نیست (دستکم از نظر کاری). فردی دیگر حجم کار شما را دیکته میکند، جلسات شما را تعیین میکند و در مورد عملکرد و درخواستهایتان تصمیم میگیرد. حتی مرز بین کار و زندگی شخصی به ندرت وجود دارد. هیچگاه فراموش نمیکنم که یک مدیرعامل صبح یک روز تعطیل به من پیام داد و میخواست که یک اشتباه تایپی در وبلاگم را همان لحظه اصلاح کنم. زمانی که برای خود کار میکنید، تصورتان این است که حریم به طور خودبهخود ظاهر میشود. اما شما هستید که حد و مرزهای خود را تعیین و از آنها حفاظت میکنید. راحتترین کار، خودکارسازی حریمسازی است. اعلان و هشدارهای موبایل خود را خاموش کنید. فیلترهایی برای ایمیلهایتان بگذارید. برای کار عمیق، موبایل خود را کنار بگذارید یا زمانهایی خارج از دسترس تعیین کنید که مشتریان در آن زمان مزاحم شما نشوند.
به عادات قدیمی بازنگردید
بازگشت به عقب به دلیل حس آشنای آن، بسیار ممکن است. تجربیات جدید و ناشناخته میتواند هراسانگیز باشد. به طور منظم برنامه و عملکرد خود را بازبینی کنید تا از عقبگرد نکردن خود مطمئن شوید. آیا به عادات قدیم بازگشتهاید یا در راستای اهداف کسبوکارتان حرکت میکنید؟ باید آگاهانه (و بدون عادت) ساعات کاری خود و تعامل با مشتریان را پیش ببرید.
منبع: Fast Company
