تغییرات اقلیمی؛ صدرنشین خطرات
کتی باگمن مکلئود/ مدیر مرکز تابآوری بنیاد آدرین راکفلر
سیل ویرانگر پاکستان در سال ۲۰۲۲، همراه با حمایت خستگی‌ناپذیر شری رحمان، وزیر فدرال پاکستان از تغییرات اقلیمی، نقش مهمی را در ایجاد صندوق خسارات ناشی‌از تغییرات اقلیمی در کنفرانس اقلیمی COP۲۷ ایفا کردند. در این صندوق کشورهای ثروتمند به کشورهای در حال توسعه برای جبران خسارات آب‌وهوایی کمک خواهند کرد؛ کشورهایی که به‌رغم فقر و توسعه‌نیافتگی، با اثرات پرهزینه تغییرات آب‌وهوایی نیز مواجه هستند. اما این احتمال قوی در سال ۲۰۲۳ وجود دارد که این تمرکز جدید و به‌شدت موردنیاز برای انعطاف‌پذیری در برابر تغییرات آب‌وهوا، فرصتی ناخواسته برای عقب‌نشینی در زمینه کاهش تغییرات آب‌وهوایی ایجاد کند.
انتقال از توافق‌نامه COP۲۷ به صندوق واقعی با پول و برنامه‌‌‌ای برای پرداخت آن، مستلزم فعالیت و اقدام بین‌المللی فوق‌العاده‌‌‌ای است که می‌‌‌تواند فشار بر دولت‌‌‌ها و بازیگران غیردولتی را برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌‌‌ای و انتقال به انرژی پاک کاهش دهد. این امر سرعت کند کنونی را که میتوان با آن گرمایش جهانی را مهار کرد، بیش از پیش کاهش می‌دهد. اگر نمایندگان دولت‌‌‌ها و شرکت‌ها طی دسامبر سال جدید در کنفرانس تغییرات آب‌وهوایی COP۲۸ در امارات متحده عربی، بدون تعهدات عمده در زمینه کاهش انتشار گازهای گلخانه‌‌‌ای نیز حضور پیدا کنند، می‌‌‌دانیم که این سناریو محقق شده است. در چنین شرایطی میتوان ادعا کرد که در قرن حاضر، جهان از میانگین افزایش دمای ۵/ ۱درجه سانتی‌گراد بالاتر از سطح قبل از صنعتی‌شدن عبور خواهد کرد؛ چیزی که کشورها به‌عنوان بخشی از تعهدات خود در کنفرانس آب‌وهوایی پاریس در سال ۲۰۱۵ سعی در اجتناب از آن داشتند.
