ایدههای اقتصادی و سیاسی
نظامهای مشروطهای که در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم پدید آمدند بشر را ناامید کردهاند. بیشتر افراد، از جمله نویسندگانی که به این موضوع پرداختهاند، انگار به این نتیجه رسیدهاند که میان سویههای اقتصادی و سیاسی مساله پیوندی نیست. از همین رو، چنان همه حواسشان را متوجه موضوعِ تباهی نظام پارلمانی - یعنی دولتی که نماینده مردم است- کردهاند که گویی این پدیده کاملا جدا از ایدههای اقتصادی است که فعالیتهای افراد را رقم میزنند. اما چنین استقلالی در کار نیست.