ثبات در سیاست های ارزی برای افزایش تولید
حسن حسینقلی/ رییس اتحادیه سرب و روی ایران
بخش معدن ایران دارای ظرفیت‌های بسیاری است که با بهره‌برداری و سرمایه‌گذاری بر روی آنها می‌توان شاهد توسعه بخش معدن و صنایع معدنی و همچنین افزایش ارزآوری برای کشور بود. این در حالی‌است که در سال‌های اخیر توسعه بخش معدن توانسته در اشتغال‌زایی نیز نقش آفرین باشد. اما در کنار این موارد چالش‌هایی که گریبان‌گیر معدنکاران و تولیدکنندگان شده‌است می‌تواند مانند ترمزی عمل کند که به یکباره سرعت را کاهش دهد و حتی بسیاری از واحدهای تولیدی را از چرخه خارج کند. این به معنای مرگ سرمایه‌گذاری‌هایی است که در سال های اخیر شکل گرفته‌است. در یک سال اخیر افزایش قیمت ارز در بازار آزاد از موضوعاتی بود که تولید را با چالش‌های بسیاری همراه کرد، این در حالی‌است که بخش معدن و صنایع معدنی خود در حوزه‌های مختلفی مانند تامین زیرساخت‌های جاده‌ای، انرژی و... با مشکلات بسیاری است که حالا افزایش ارز می‌تواند آنها را چند برابر کند آن هم با اجرای سیاست بازگشت صددرصدی ارز به سامانه نیما به قیمت ۲۸۵۰۰ تومان، که علاوه بر کاهش تمایل به صادرات ، تولید را هم کاهشی می‌کند. این در حالی است که شعار سال نیز « افزایش تولید، مهار تورم» است.
چطور می‌توان انتظار داشت که تولیدکننده هزینه‌های تولید را با قیمت ارز آزاد انجام دهد و در نهایت ارز حاصل از صادرات را به قیمت ۲۸۵۰۰ تومان عرضه کرده و در نهایت شاهد افزایش تولید باشیم. در شرایط تحریمی حضور در بازارهای صادراتی و نقل و انتقالات مالی خود کار سختی است که با زحمات بسیاری انجام گرفته‌است اما با تصمیمات ناگهانی این فرصت به دست آمده نیز تقدیم رقبایی می‌شود که در انتظار سهم‌خواهی بیشتر هستند.
این در حالی‌است که با بازنگری در سیاست‌های ارزی می‌توان شاهد بود که تولید با قیمت تمام شده‌ای انجام و بخشی از ارز حاصل از صادرات نیز وارد پروژه‌ای توسعه‌ای در بخش معدن شود.
دولت با بازنگری در سیاست‌های ارزی می‌تواند اشتیاق در صادرات را افزایش دهد؛ اما متاسفانه با تصمیمات اتخاذ شده در بخش ارزی در کنار تصمیمات وزارت صنعت، معدن و تجارت در سال گذشته در بخش وضع عوارض صادرات در ابتدای سال توانست انگیزه برای صادرات را کاهش دهد. پس اگر امروز به دنبال توسعه هرچه بیشتر در بخش معدن و صنایع معدنی هستیم، باید به سمت اصلاح سیاست‌های ارزی گام برداشته و در این بین از اجرای قوانین خلق‌الساعه پرهیز کنیم. در غیر این صورت چندان امیدی به توسعه نخواهد‌بود.
قوانین خلق الساعه و یکباره‌ای که عمدتا وزارت صنعت،معدن و تجارت بدون مشورت با بخش خصوصی آنها را اتخاذ و اجرایی می‌کند، نوعی خودتحریمی محسوب می‌شود که می‌تواند تولیدکننده معدنی را نسبت به آینده سردرگم کند. درنتیجه لازم است وزارت صمت با نگاه دیگری به سراغ تصمیم‌گیری برای بخش معدن برود. باید مسیر برای فعالیت‌های بخش خصوصی فراهم شود و موانع موجود همچون سیاست‌های ارزی اصلاح یا از میان برداشته شود، در این صورت می‌توان به آینده امیدوار بود.
مشاهده اخبار بیشتر در ویژه نامه سراسری همایش و نمایشگاه چشم انداز صنایع فلزات غیر آهنی
