روزنامه‌ای با تفکر نوین
دکتر بهرام قاسمی
از فرسنگ‌ها فاصله و دوری و غربت از دوستی گران‌مایه به من ندا آمد که روزنامه «دنیای‌اقتصاد» پنج هزارمین شماره خود را در راه دارد. «دنیای‌اقتصاد» را به دلایلی می‌شناسم و از خوش‌اقبالی علاوه بر تورق آن در گذشته و ورود به سایت آن در این اواخر که به نسخه کاغذی آن دسترسی نداشته‌ام، همواره کم و بیش با دنیای آن انس و الفتی داشته‌ام. «دنیای‌اقتصاد» را روزنامه‌ای یافته‌ام که با اهدافی مشخص و برای ماندن و ماندگاری و اثرگذاری هر چه بیشتر و با عزمی جزم و اراده‌ای پولادین و تفکری نوین پا به عرصه خانواده رسانه‌های کشور نهاد و به سرعت مراحل تکاملی خود، نوجوانی و جوانی و بلوغ خود را طی کرد. روزنامه‌ای کاملا تخصصی، غیرحزبی و سیاسی (اگر چه مبانی فکری، سیاسی و اعتقادی خود را دارد و باید داشته باشد) با مجموعه‌ای از همکاران حرفه‌ای و علاقه‌مند دل در گرو کار و رسالت خود نهاده، که سرمایه عظیم و بزرگی در این عصر و زمانه است که اگر به صراحت گفته شود، آن را با برخی دیگر از رسانه‌ها متمایز می‌کند. دنیای اقتصاد شاید تنها روزنامه‌ای است که در حوزه‌های مختلف اقتصادی؛ نه در عناوین کلی و کلیات به‌صورت ریز برای تک تک موضوعات درگیر در جهان اقتصاد میز و سرویس مشخص و کارشناس متخصص دارد.
باید اعتراف کنم به دفاتر روزنامه‌های بسیاری سر زده‌ام و با بسیاری از دوستان خود در آنجا گپ و گفت داشته‌ام و اگر بگذریم از چند روزنامه کهنسال و پر سابقه که از امکانات و تکنولوژی و فناوری‌های نوین و شخصیت‌های موثر و پرتوان سود می‌جویند، کمتر روزنامه‌ای را دیدم که در قامت یک روزنامه مورد انتظار توانسته باشد به هر دلیل از امکانات اولیه برخوردار و در این مسیر سرمایه‌گذاری لازم را به عمل آورده باشند. بسیاری از دفاتر این رسانه‌ها حکایت از آن ندارد که آنان آغازی را برای کاری طولانی‌مدت طراحی کرده باشند اما «دنیای‌اقتصاد» به‌لحاظ مکان، چیدمان و چینش و فضای انتخاب شده نشان می‌دهد که آمده است که بماند و می‌بینیم که مانده است و خواهد ماند. در این مسیر از خسّت و رخوت و نادیدن تاثیر محیط کار بر کیفیت و راندمان آن آگاه است. اگر صریح باشیم و بخواهیم تا حدی از حقیقت دور نمانیم می‌توان گفت «دنیای‌اقتصاد» علمی‌ترین و خبره‌ترین روزنامه اقتصادی کشور و تنها روزنامه‌ای است که می‌تواند در این حوزه در جایگاه نخست قرار گیرد. «دنیای‌اقتصاد» تنها خود را محصور در موضوعات محض اقتصادی نکرده است و همواره نیم نگاهی به حوزه سیاست، سیاست خارجی، مسائل اجتماعی و دیگر موضوعات مبتلا بِه جامعه ایرانی و حتی در عرصه بین‌المللی داشته و دارد و بیراه نیست اگر امروز در آستانه پنج هزارمین شماره این اولین روزنامه کاملا تخصصی اقتصادی مخاطبان بسیاری یافته است. بی‌شک اگر به سالیان پیش از انقلاب نیز بازگردیم در جامعه نشریات آن زمان نیز هیچ نشریه‌ای در حوزه اقتصاد همسان «دنیای‌اقتصاد» یافت نمی‌شد. شاید تنها نشریه اقتصادی منتشره در دهه ۵۰ مجله‌ای بود به نام اکونومیست که به لحاظ کمی و کیفی شباهتی میان این دو دیده نمی‌شود. «دنیای‌اقتصاد» به‌عنوان یک روزنامه غیردولتی و خصوصی با ابتکارات و خلاقیت‌های جدید خود و طول ماندگاری آن در طی سالیان گذشته و عبور از فراز و نشیب‌های حاشیه‌ای نشان داده است که اگر توفان حوادث بگذارد روزنامه‌ای است که می‌تواند برای آینده‌ای بس دور و طولانی و میراثی برای آیندگان این کشور و ای بسا در گامی فراتر رسانه‌ای چند زبانه برای دیگر کشورها نیز باشد. از دیگر ویژگی‌های «دنیای‌اقتصاد» تا آنجا که من می‌دانم برگزاری کنفرانس، سمینار و کلاس‌های تخصصی پیرامون موضوعات مختلف پیچیده اقتصادی و نشر کتب آموزشی تخصصی اقتصادی در حد کاری والا و حرفه‌ای در کشوری است که در بخش اقتصادی از معضلات و مصائب بسیاری رنج می‌برد و بی‌شک نیازمند کند و کاو، بررسی، تحلیل و ارزیابی دقیق پارامترهای موثر بر حوزه اقتصاد کشور است. امید آنکه همان‌گونه که تاکنون «دنیای‌اقتصاد» و مجموعه همکاران فنی و کوشای آن خوش درخشیده‌اند نسل‌های آتی این سرزمین نیز این یادگار ماندگار را به همین رسم و سیاق و کیفیت مورد نیاز و مطابق با برترین استانداردهای جهانی مورد بهره‌برداری قرار دهند.
