در آستانه ایستادهایم
فاطمه اسماعیلی دبیر گروه بورس
در زمانهای که تفکر سنتی بر فضای اقتصادی و دیالوگ رسانهای کشور حاکم بود و صحبت از اقتصاد رقابتی میتوانست به مثابه چالشی بزرگ مطرح باشد، متولد شد و توانست در فضای پرتلاطم اقتصادی، رسالت حرفهای خود یعنی بسط و ترویج دانش اقتصادی با هدف کاستن و زدودن فقر و افزایش رفاه بدون در نظر داشتن مصلحتهای سیاسی را آغاز کند و نقش بیبدیلی در این حوزه دراندازد؛ امروز اما در روزهای پرفراز و نشیب اقتصادی «دنیایاقتصاد» درحالی ۵هزارمین شماره خود را منتشر میکند که نهال نوپای دیروز تبدیل به درختی تناور شده است؛درختی که طی ۱۸ سال اخیر تمام سختیها و ناملایمتیها را تاب آورده و توانسته جایگاهی در خور و شایسته برای خود دست و پا کند.
اتفاقی مبارک برای خانواده رسانهای «دنیایاقتصاد» و جامعهای که هر یک از اعضای آن به نوعی با دغدغههای اقتصادی زندگی میکنند. شاید پربیراه نباشد اگر بگوییم «دنیایاقتصاد» که با عملکرد خود پیش از این در بازکردن پای خود به دفاتر مدیران و سیاستگذاران اقتصادی موفق عمل کرده بود، امروز به فانوسی تبدیل شده است که میتوان کشتی اقتصادی کشور را در پرتلاطمترین روزگاران اقتصادی به سرمنزل مقصود رهنمون سازد. «دنیایاقتصاد» محلی است برای قلمفرسایی نسلهای مختلفی از اقتصاددانان ایرانی که تجربه جوانان دهه پنجاهی را با علم روز اقتصاد خواندههای دهه هفتادی در تلاش برای ساختن فردایی بهتر برای ایران زمین درهم آمیخته است. بیشک رسیدن به جایگاه امروز برای «دنیایاقتصاد» و دنیایاقتصادیها ساده نبود است و پیمودن ادامه مسیر، در آینده پرتلاطم نیز هموار نمینماید که ما جز در آستانه نمیتوانیم ایستاد آنجا ایستادن نیز خود کار سترگی است. برای من قلم زدن در این روزنامه تحقق رویای شیرین ایامی است که در عرصه خبر نوپا و کمتجربه بودم؛ امروز که در جمع این خانواده هستم به خود میبالم. «دنیایاقتصاد» به قول قدیمیترهایش تسبیحی است که مهرههایش بچههای اقتصادخواندهای هستند که زیر پرچم سفید و آبی آن قد کشیدهاند. به امید فرداهایی بهتر برای «دنیایاقتصاد».