اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۶۵۱

اینکه هوش مصنوعی در کوتاه‌مدت تا میان‌مدت دقیقا چه تاثیری بر نیروی کار خواهد گذاشت، هنوز مشخص نیست. به نظر می‌رسد ابعاد واقعی تعدیل نیروهای ناشی از هوش مصنوعی کمتر از آن چیزی است که فضای رسانه‌ای نشان می‌دهد؛ یعنی سازمان نتیجه همه تحولات و تصمیم‌های خود را به گردن هوش مصنوعی می‌اندازد و نقش آن را بزرگنمایی می‌کند. برآورد گلدمن ساکس نشان می‌دهد هوش مصنوعی طی یک سال گذشته تنها حدود ۱۶ هزار شغل را در آمریکا کاهش داده و حدود ۰.۱ واحد درصد به نرخ بیکاری افزوده است.

«راج تولتی» پس از نخستین خروجش از کسب‌وکار، تلاش کرد خودش را بازنشسته کند. اما این شرایط فقط دو ماه دوام آورد. او با خنده می‌گوید: «همسرم گفت فکر می‌کنم این وضعیت واقعا برای رابطه‌مان خوب نیست. بهتر است بروی و یک کاری انجام بدهی.» این بی‌قراری احتمالا ریشه خانوادگی دارد. در خانواده تولتی ۳۳ پزشک و متخصص حوزه درمان حضور دارند. پدر، مادر، و پدربزرگ و مادربزرگ او هم پزشک بودند. اما خودش مهندس شد. او می‌گوید: «همیشه دغدغه‌ام این بوده که چطور می‌توانم به‌جای اینکه روزی ۲۰ یا ۳۰ بیمار ببینم، کار بزرگ‌تری انجام دهم؟ چطور می‌توانم هر روز زندگی هزاران نفر، اگر نه‌میلیون‌ها نفر، را تغییر دهم؟»

استراتژی از آن دست واژه‌هایی است که بسیار در محافل، جلسات و... شنیده می‌شود: «استراتژی سازمان ما این‌گونه است»، «دانشگاه ما این استراتژی را در نظر دارد»، «استراتژی من برای تدریس این‌گونه است»، «برای موفقیت در بازار این استراتژی را پی می‌گیریم» و... .