از ظروف نودل تا خوراک پتروشیمی
به گزارش کرهتایمز، وزارت محیطزیست کرهجنوبی اعلام کرد دامنه اجرای یک طرح ملی بازیافت شیمیایی را گسترش میدهد که در آن از فناوری تجزیه حرارتی پیشرفته برای تبدیل ظروف پلیاستایرنی مورد استفاده در بستهبندی نودلهای فوری به نفتا (Naphtha) استفاده میشود. نفتا یکی از مهمترین خوراکهای صنعت پتروشیمی و ماده اولیه تولید طیف گستردهای از محصولات پلاستیکی به شمار میرود. این اقدام نشاندهنده تغییر رویکرد از بازیافت مکانیکی به بازیافت شیمیایی است. در روشهای متداول بازیافت مکانیکی، پلاستیک ذوب و دوباره شکلدهی میشود، اما کیفیت ماده بازیافتی معمولا کاهش مییابد و کاربرد آن به محصولات کمارزش محدود میشود. در مقابل، بازیافت شیمیایی امکان بازگرداندن پسماندهای پلاستیکی به زنجیره تولید مواد اولیه را فراهم میکند.
ظروف پلیاستایرنی مورد استفاده در نودلهای فوری سالها یکی از چالشهای اصلی شبکههای بازیافت در کرهجنوبی محسوب میشدند. آلودگی غذایی، دشواری جداسازی از سایر انواع پلاستیک و تنوع بالای رنگ و ترکیب این محصولات، فرآیند بازیافت آنها را با محدودیتهای فنی مواجه کرده بود. بر اساس برنامه جدید، این پسماندها پس از جمعآوری تحت فرآیند پیرولیز (Pyrolysis) یا تجزیه حرارتی در محیط فاقد اکسیژن قرار میگیرند. در این فرآیند، پلاستیک جامد به روغن پیرولیز تبدیل میشود و سپس با انجام عملیات پالایشی، نفتا از آن تولید خواهد شد. مقامهای کرهای معتقدند این فناوری میتواند چرخه مصرف موادی را که پیشتر غیرقابلبازیافت تلقی میشدند، تکمیل کند. این طرح پس از اجرای موفق پروژههای آزمایشی در سال گذشته توسعهیافته است. در جریان این آزمایشها حدود ۱۵.۸ تن از پسماندهای پلیاستایرنی فرآوری شد و نتایج آن زمینه را برای گسترش طرح در مقیاس ملی فراهم کرد.
دولت کرهجنوبی برای تشویق بخش خصوصی به سرمایهگذاری در این حوزه از نظام مسوولیتپذیری تولیدکننده در قبال پسماند بهره میگیرد؛ سازوکاری که تولیدکنندگان و واردکنندگان را موظف میکند در مدیریت چرخه عمر بستهبندی محصولات خود مشارکت داشته باشند. بر این اساس، شرکتهای فعال در حوزه لجستیک و صنایع شیمیایی که در اجرای طرح مشارکت کنند، در مراحل جمعآوری پسماند و فرآوری حرارتی از حمایتهای مالی دولت برخوردار خواهند شد.
مدیر بخش مدیریت منابع و اقتصاد چرخشی وزارت محیطزیست کرهجنوبی در اینباره اعلام کرد که توسعه این طرح بخشی از محدودیتهای فنی دیرینه در بازیافت پلیاستایرنهای آلوده را برطرف میکند و امکان تبدیل پسماندهای کمارزش به منابع شیمیایی با ارزش افزوده بالا را فراهم میسازد؛ اقدامی که میتواند گذار این کشور به سمت اقتصاد چرخشی را تسریع کند.