الزامات احیای اقتصادی
جنگ فقط زیرساخت‌ها را ویران نمی‌کند، اقتصاد را نیز وارد چرخه‌ای از نااطمینانی، فرار سرمایه، تورم و فرسایش تولید می‌کند؛ چرخه‌ای که پایان درگیری نظامی الزاما به معنای پایان آن نیست. اقتصاد ایران اکنون در وضعیتی قرار گرفته که بازسازی آن صرفا با سیاست‌های پولی، تزریق منابع یا وعده‌های رشد اقتصادی ممکن نخواهد بود. مهم‌ترین مساله، بازگرداندن ثبات به اقتصادی است که زیر فشار جنگ، تحریم و ریسک سیاسی، توان تصمیم‌گیری بلندمدت را از دست داده است.
در چنین شرایطی، اولویت فوری سیاستگذار نه دستیابی سریع به رشد، بلکه مهار بی‌ثباتی مزمن، کنترل انتظارات تورمی و کاهش نااطمینانی سیاسی و خارجی است. تجربه کشورهایی که بحران‌های عمیق را پشت سر گذاشته‌اند نشان می‌دهد بدون کاهش ریسک کشور و عادی‌سازی روابط خارجی، نه سرمایه‌گذاری شکل می‌گیرد، نه تولید احیا می‌شود و نه اشتغال پایدار به وجود می‌آید. اقتصاد ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به نقطه‌ای رسیده که در آن مرز میان سیاست خارجی و اقتصاد داخلی عملا از بین رفته است؛ جایی که سرنوشت تولید، اشتغال، بازار ارز و معیشت خانوارها، مستقیما با سطح تنش‌های سیاسی و امکان بازگشت کشور به شبکه مبادلات جهانی گره خورده است.
باشگاه اقتصاددانان
