لید copy

 در چنین شرایطی، اولویت فوری سیاستگذار نه دستیابی سریع به رشد، بلکه مهار بی‌ثباتی مزمن، کنترل انتظارات تورمی و کاهش نااطمینانی سیاسی و خارجی است. تجربه کشورهایی که بحران‌های عمیق را پشت سر گذاشته‌اند نشان می‌دهد بدون کاهش ریسک کشور و عادی‌سازی روابط خارجی، نه سرمایه‌گذاری شکل می‌گیرد، نه تولید احیا می‌شود و نه اشتغال پایدار به وجود می‌آید. اقتصاد ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به نقطه‌ای رسیده که در آن مرز میان سیاست خارجی و اقتصاد داخلی عملا از بین رفته است؛ جایی که سرنوشت تولید، اشتغال، بازار ارز و معیشت خانوارها، مستقیما با سطح تنش‌های سیاسی و امکان بازگشت کشور به شبکه مبادلات جهانی گره خورده است.

  باشگاه اقتصاددانان