بشر؛ نیروی‌کار یا نیمکتنشین روباتها؟
هوش مصنوعی به‌عنوان محور دنیای آینده اثر عمیقی بر بازارها به‌ویژه بازار کار خواهد داشت. در این باره البته برخی دیدگاه‌‌‌های افراطی نیز وجود دارد. یکی از این نمونه بحث‌‌‌ها، گفت‌وگوی جنجالی ریشی سوناک، نخست‌‌‌وزیر انگلستان با ایلان ماسک، کارآفرین آمریکایی است که در آن ماسک ادعا می‌کند هوش مصنوعی به طور کامل جانشین نیروی انسانی در بازار کار خواهد شد و این وضعیت، عصر جدیدی را از منظر اقتصادی ایجاد خواهد کرد. ماسک در این مصاحبه ادعا می‌کند هوش مصنوعی و روباتها بشر را خانه‌‌‌نشین خواهند کرد و کار مفهوم سابق خود را از دست خواهد داد.
چنین ادعایی در حالی مطرح شده است که بسیاری از اقتصاددانان و پژوهشگران با دیده تردید به این موضوع نگاه می‌کنند. اغلب پژوهش‌‌‌هایی که در سال‌های اخیر پیرامون این موضوع انجام شده، بر همکاری هوش مصنوعی و بشر برای بهبود عملکرد سازمان‌ها متمرکز بوده و از این منظر، عصر جدید را عصر بهبود کیفیت نیروی کار از طریق روباتها و هوش مصنوعی قلمداد می‌کنند. ظاهرا آنچه به صورت مقدماتی قطعی است، کمرنگ شدن شغل‌های روتین و غیرتخصصی است که قابلیت بالایی برای انتقال وظایف آنها به روباتها و هوش مصنوعی وجود دارد. در عین حال همزمان با حذف این دسته از مشاغل، بازار کار شاهد ظهور سطح تازه‌ای از تخریب خلاق است که این تحول خود به ظهور مشاغلی جدید به‌ویژه در حوزه هوش مصنوعی، امنیت سایبری، توسعه مدل‌های زبان و ... منجر می‌شود. د ر پرونده امروز «باشگاه اقتصاددانان» سراغ این ایده رفته‌‌‌ایم که آیا انسان در نتیجه تحولات دیجیتال و ظهور هوش مصنوعی، نیمکتنشین خواهد شد یا اینکه این دوره نیز همچون باقی انقلاب‌‌‌ها خواهد گذشت و نیروی کار همچنان اهمیت زیادی در اقتصاد خواهد داشت؟
