دنیای اقتصاد گزارش میدهد؛
چشمانداز مبهم بازگشایی هرمز
به گزارش تارنمای Tradingeconomicsو تا لحظه تنظیم این خبر، بهای شاخص برنت در معاملات دوشنبه ۱۰ ماه اوت از ۸۴دلار در هر بشکه عبور کرد و نفت خام وستتگزاس اینترمدیت آمریکا نیز ۷۹دلار در بشکه معامله شد. اکنون مساله اصلی بازار این است که توافق احتمالی برای بازگشایی هرمز دقیقا تحت چه شرایطی اجرا خواهد شد. ایران اعلام کرده که توافق با عمان وارد مراحل نهایی شده، اما بازگشایی تنگه را به تحقق مجموعهای از شروط، از جمله رفع محاصره کشتیرانی ایران توسط آمریکا و جبران خسارتهای ناشی از حملات آمریکا، مشروط کرده است. عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، نیز تاکید کرده که تهران و واشنگتن در حال حاضر مذاکرات مستقیم ندارند و ایران تا زمانی که آمریکا به توافق موقت امضاشده در ژوئن پایبند نباشد، وارد چنین مذاکراتی نخواهد شد. این موضع با برخی اظهارات پیشین مقامهای آمریکایی درباره نزدیک بودن توافق فاصله دارد. دونالد ترامپ نیز در تازهترین موضع خود گفته که واشنگتن فعلا رویکردی محتاطانهتر در قبال موضوع در پیش گرفته است. برای معاملهگران نفت، صرف اعلام یک توافق سیاسی پایان بحران نیست. پرسش اصلی این است که آیا توافق میتواند عبور منظم و بدون مانع نفتکشها را به هرمز بازگرداند یا خیر؟ تفاوت میان این دو موضوع برای بازار بسیار مهم است. ممکن است ایران و عمان بر سر چارچوبی برای بازگشایی مسیر به توافق برسند؛ اما تا زمانی که مالکان کشتیها، بیمهگران و شرکتهای کشتیرانی از امنیت مسیر اطمینان نداشته باشند، بازگشت کامل جریان نفت تضمینشده نیست. به همین دلیل، بازار نفت همچنان به تحولات هرمز واکنش سریع نشان میدهد. هر نشانهای از پیشرفت مذاکرات میتواند بخشی از حقبیمه ژئوپلیتیک نفت را کاهش دهد؛ اما هرگونه شکست در مذاکرات یا حادثه جدید در مسیرهای دریایی میتواند این حقبیمه را دوباره افزایش دهد.
تهدید فقط در هرمز نیست
همزمان با ادامه ابهام درباره آینده تنگه، تهدیدهای امنیتی در دیگر نقاط منطقه نیز ادامه دارد. حوثیهای یمن مدعی شدهاند که روز یکشنبه ۹ اوت پالایشگاه جازان عربستان را هدف قرار دادهاند؛ حملهای که میتواند نگرانیها درباره امنیت زیرساختهای نفتی منطقه را افزایش دهد. در رویدادی جداگانه، شرکت نفت ابوظبی، ADNOC، اعلام کرده است که از آغاز درگیریها، ۱۵ فروند از شناورهای این شرکت هنگام عبور از تنگه هرمز هدف حمله قرار گرفتهاند. چنین حوادثی نشان میدهد حتی در صورت پیشرفت مذاکرات، بازگرداندن اعتماد کامل صنعت کشتیرانی به مسیرهای منطقه ممکن است زمانبر باشد. در نهایت، مسیر قیمت نفت در روزهای آینده بیش از آنکه به رقم تولید جهانی وابسته باشد، به یک پرسش سیاسی و دریایی گره خورده است: آیا هرمز واقعا باز خواهد شد، یا بازار باید برای ادامه یک اختلال طولانیمدت آماده بماند؟
