اندونزی؛ سمبل جدید توسعه اقتصادی
سیدمحمد هاشمی : اندونزی که در حال حاضر بزرگ‌‌‌ترین اقتصاد اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا (آسه‌آن) است، احتمالا با صنعتی‌‌‌شدن اقتصاد مبتنی بر منابع، سهم فزاینده‌‌‌ای از تولید ناخالص داخلی منطقه را طی دهه آینده تشکیل خواهد داد. رشد سریع اقتصادی این کشور و عملکرد چشمگیر آن در سایه مشکلات و چالش‌‌‌ها، توجه بسیاری از تحلیلگران را به خود جلب کرده است. این رویه سبب شده است تا صندوق بین‌‌‌المللی پول اندونزی را به « poster child» یا اصطلاحا سمبل و نماد توسعه اقتصادی تشبیه کرده و از «سیاست‌‌‌های معقول، آینده‌‌‌نگر و هماهنگ» و «مدیریت قوی اقتصاد کلان» دولت این کشور تمجید کند.
اندونزی یکی از بزرگ‌‌‌ترین تولیدکنندگان نیکل در جهان است که جزو منابع معدنی کلیدی در تولید فناوری‌‌‌های نو از جمله خودروهای برقی و باتری است. ترکیبی از منابع معدنی سرشار و سرمایه انسانی وسیع همراه با سیاست‌‌‌های کارآمد توسعه‌‌‌ای دولت این کشور موجب شده است تا امید به آینده اقتصاد و جایگاه این کشور افزایش یابد. چشم‌‌‌انداز دولت این کشور بدل‌‌‌شدن به کشوری با درآمد بالا تا سال ۲۰۴۵ است. با وجود اینکه با درنظرگرفتن شرایط کنونی به نظر نمی‌‌‌رسد با روند کنونی ریسک و موانع عمده‌‌‌ای در مسیر پیشرفت و ثبات اقتصادی کشور وجود داشته باشد؛ اما با پایان‌‌‌یافتن دوره ریاست‌‌‌جمهوری «جوکو ویدودو» رئیس‌‌‌جمهور این کشور بعد از یک‌دهه در قدرت بودن پرسش‌‌‌ها و تردیدهایی در خصوص استمرار رشد اقتصادی کشور و اصلاحات انجام‌شده و آینده کشور مطرح شده است. اما اینکه آیا اندونزی خواهد توانست به رشد ۷درصدی برای تحقق رویای دولتمردان این کشور برای ورود به جمع کشورهای ثروتمند جهان دست یابد، موضوعی است که گذشت زمان مشخص خواهد کرد. در پرونده امروز «باشگاه اقتصاددانان» به این موضوعات پرداخته شده است.
