هزینه و فایده اقدام زودهنگام
دنیای‌اقتصاد : هشت کشور پیشگام در مبارزه با تورم دوران پساکرونا، مورد بررسی اکونومیست قرار گرفته‌‌‌اند. بر این اساس ۸ کشور برزیل، شیلی، مجارستان، نیوزیلند، نروژ، پرو، لهستان و کره‌جنوبی با جدیت بی‌‌‌مانندی به مبارزه با تورم رفته و در این مورد زودتر از آمریکا دست به کار شده‌‌‌اند. اما نکته مهم در تجربه این کشورها افزایش تورم تا چند ماه پس از اتخاذ سیاست‌‌‌های انقباضی است. بااینحال بارقه‌‌‌های امید در آمار تورمی این کشورها نمایان است و به سایر بانک‌های مرکزی جهان دلگرمی می‌‌‌بخشد. هرچند این کشورها زودتر از باقی مناطق سیاست انقباضی را در پیش گرفتند؛ اما این تصمیم بی‌‌‌هزینه نبوده است. در حالی که نرخ رشد اقتصاد جهان به‌طور میانگین ۵/ ۲درصد است، این ۸کشور با رکود دست و پنجه نرم می‌کنند.
سرسخت‌‌‌ترین مبارزان با تورم
اکونومیست در گزارشی به بررسی هشت‌کشور منتخبی پرداخته است که پیش‌تر، از آنها تحت عنوان کشورهایی یاد کرده بود که سیاست‌‌‌های انقباضی شدیدی را به اجرا درآوردهاند؛ اما تورم در آنها شاهد افزایش بوده است. در این گروه هشت کشور متشکل از برزیل، شیلی، مجارستان، نیوزیلند، نروژ، پرو، لهستان و کره‌جنوبی، بانک‌های مرکزی با شدت بی‌نظیری با تورم مبارزه کرده و سیاست انقباضی را در پیش گرفته‌‌‌اند. برای مثال درحالی‌که سیاستگذاران پولی در اروپا و آمریکا مشغول پافشاری بر این نکته بودند که تورم قرار نیست دردسر‌ساز شود، مسوولان بانک مرکزی در شیلی در سال
۲۰۲۱ به افزایش نرخ از ۵/ ۰درصد به ۷۵/ ۰درصد رأی دادند. از آن زمان تا امروز این بانک بارها نرخ‌ها را افزایش داده و از انتظارات سرمایه‌گذاران پیشی گرفته و نرخ بهره به ۲۵/ ۱۱درصد رسیده است. شاید هیچ بانک‌مرکزی دیگری با چنین تعهدی به دنبال ثبات قیمت‌ها نبوده باشد. با این حال به نظر می‌رسد رشد شدید نرخ بهره نتوانسته است رشد شدید قیمت‌ها را کنترل کند و تورم شیلی در پایان تابستان سال گذشته به ۱۴درصد رسید. به طور متوسط، این گروه از کشورها به طور میانگین نرخ بهره را ۶درصد افزایش داده‌اند. بااینحال در همان زمان نرخ تورم در این کشورها به‌طور میانگین ۵/ ۳درصد افزایش یافته یود. اوضاع درباره رشد دستمزدها از این هم بدتر بود؛ رشد دستمزدها در شیلی شتاب می‌‌‌گرفت و نرخ تورم کره‌جنوبی در بخش خدمات نیروی کار ۲/ ۴درصد بود که بالاترین نرخ از اوایل دهه ۲۰۰۰ به شمار می‌‌‌رفت. در مجارستان نیز تورم خدمات از ۲/ ۷درصد به ۵/ ۱۱درصد رسید.
ثمرات با تاخیر خودنمایی می‌کند
در حال حاضر، در نهایت، این تصمیمات تهاجمی در حال اثر کردن و روند تورم در حال تغییر است. اگرچه تورم هسته این هشت کشور، معیاری که قیمت‌های پرنوسان مواد غذایی و انرژی را کنار می‌‌‌گذارد، همچنان بسیار بالاست و حدود ۹درصد تثبیت شده است؛ اما به نظر می‌رسد روند کاهشی را در پیش گرفته است. تغییر وضعیت تورم در این هشت‌کشور بارقه‌‌‌ای از امید را برای سایر بانک‌های مرکزی که با تورم مبارزه می‌کنند، به ارمغان آورده است. تورم دستمزدها در هر هشت کشور تعدیل شده است. به عنوان مثال، در شیلی، رشد دستمزد نسبت به نرخ فوق‌العاده بالای ۱۱ درصدی سالانه که در ماه ژانویه ثبت شد، اندکی کاهش یافته است.
از سوی دیگر نرخ تورم کره‌جنوبی در بخش نیروی کار به ۳/ ۳درصد کاهش یافته است. لهستان نیز از تورم ۴/ ۱۳درصدی نیروی کار در ماه دسامبر به ۳/ ۱۲درصد کاهش یافته است. انتظارات تورمی نیز تحت‌تاثیر کاهش قیمت انرژی و مواد غذایی در حال کاهش است. میانگین تورم برزیلی‌‌‌ها در سال آینده ۴درصد است که از ۶درصد در بیشتر سال ۲۰۲۲ کمتر است. نروژ تنها عضو باشگاه هشت کشور است که به نظر می‌رسد پیشرفتی نداشته باشد. در ماه مه، تورم هسته به‌طور غیرمنتظره‌‌‌ای نسبت به سال گذشته ۷/ ۶درصد افزایش یافت که یک‌سقف جدید است. کرون ضعیف‌‌‌تر، هزینه واردات را افزایش می‌دهد. تقاضای داخلی قوی نیز در این افزایش تورم نقش دارد. در ماه ژوئن، بانک‌مرکزی نروژ در تلاش برای کنترل کردن اوضاع، بازارها را غافلگیر کرد و نرخ بهره را ۵/ ۰واحد‌درصد افزایش داد.
هزینه کنترل تورم
بااینحال، موفقیت هزینه دارد و فائق آمدن بر تورم از این قاعده مستثنی نیست. در سال ۲۰۲۱ اقتصاد جهان و هشت کشور منتخب با سرعت یکسانی رشد کردند. اکنون رشد اقتصاد جهانی سالانه ۵/ ۲درصد است و این هشت کشور به ورطه رکود افتاده‌‌‌اند. نرخ بیکاری نزدیک به یک‌درصد در شیلی افزایش یافته و در برزیل و نیوزیلند نیز همین روند را طی کرده است. حداقل برای مدتی، سیاستگذاران این کشورها اقتصاد کندتر را بهایی خواهند دانست که ارزش پرداختن داشت. قبل از اینکه این کشورها را کشورهایی با سیاست‌‌‌های شدید انبساطی بنامیم، تورم آنها باید به طور جدی کاهش یابد.
