مصائب تولید

رفتار بانک مرکزی با تولیدکنندگان به‌رغم قریب به یک دهه نام‌گذاری سال‌ها در حمایت از تولید، به نظرهمچون رفتار با یک بچه سر راهی است. برای تخصیص ارز، با عناوین مختلف بیعانه می‌گیرد و پول بلوکه می‌کند، تولیدکننده به صف‌‌های طولانی تخصیص و بعد از آن به صف‌‌های طولانی خرید ارز هدایت می‌شود. کسی که کمی آن‌طرف‌‌تر در جبهه دیگری با اداره مالیات، سازمان تامین اجتماعی، گمرک و... درگیر است، حالا باید کفش آهنی جدیدی به پا کند تا ارز بگیرد؛ آن هم نه برای واردات ماشین پورشه و لکسوس و مازراتی، برای مواد اولیه تولید در دهه حمایت از تولیدکننده، در کشوری که به دنبال تولید، اشتغال‌زایی، اقتصاد دانش‌بنیان و امنیت اقتصادی است.

اساسا بانک مرکزی چرا تولیدکننده را در تنگنا قرار می‌دهد؟!

چه می‌شود که برخی افراد در رأس نظام پولی و بانکی کشور بعد از چند صباح رویکردی پیدا می‌کنند که گلوی تولید را از همان اول مسیر، یعنی واردات خط تولید و مواد اولیه در فشار قرار می‌دهد اما کار واردکننده کالای بنجل تولید برخی کشورهای معلوم‌‌الحال را تسهیل می‌کند؟ چه می‌شود که تولیدکنندگان ما خود را عاشق دیوانه می‌‌نامند؟ عشقشان از اشتغال‌زایی و حمایت از امنیت اقتصاد کشورشان می‌‌آید، دیوانگی‌شان از چیست؟