چالش جدید در مدیریت واکسیناسیون جهانی

با گذشت نزدیک به دو سال از همه‌گیری، تفاوت در نرخ واکسیناسیون بین کشورهای ثروتمند و کشورهای در حال توسعه مشهود است. از هر ۱۰ نفردر پرتغال و امارات ۹ نفر به‌طور کامل واکسینه شده‌اند، در حالی که در سراسر آفریقا این تعداد فقط ۶درصد است. در جمهوری دموکراتیک کنگو، کمتر از ۱/ ۰‌درصد از جمعیت به طور کامل واکسینه شده‌اند.  هند که همراه با چین بیشتر سرنگ‌های مورد استفاده در کشورهای کم‌درآمد و متوسط را تولید می‌کند، محدودیت‌های صادراتی جدیدی را در اکتبر ۲۰۲۱ اعلام کرد. اینها شامل سرنگ‌‌‌های غیرفعال خودکار ۵/ ۰ میلی‌‌‌لیتری هستند که برای واکسیناسیون علیه کووید-۱۹ مورد استفاده قرار می‌‌‌گیرند. بر اساس بیانیه دولت چین، این محدودیت‌ها به مدت ۳ ماه اعمال خواهند شد و برای اطمینان از عرضه کافی داخلی در طول دوره واکسیناسیون در نظر گرفته شده است. به گفته بنیاد بیل و ملیندا گیتس، «وابستگی جغرافیایی» به چین و هند زمانی قابل مدیریت بود که تقاضا قابل پیش‌بینی‌تر بود. اما ضرورت محصول جدید فعلی، همراه با اختلالات زنجیره تامین، به این معنی است که سرنگ‌‌‌ها با هزینه حمل ۵ تا ۱۰ برابر هزینه خود سرنگ‌‌‌ها به مقصد می‌‌‌‌رسند. برای کمک به حل این مشکل، بنیاد کمک مالی ۹/ ۳‌میلیون دلاری به یک تولیدکننده کنیایی ارائه کرده است که به آفریقا کمک می‌کند تا بخشی از کمبود سرنگ خود را جبران کند و همچنین پایگاه تامین‌کنندگان را گسترش دهد. یونیسف خواستار پایان دادن به ناسیونالیسم سرنگ و احتکار تجهیزاتی شده که به شدت موردنیاز است.