سرمایهگذاری برای آموزش در فرآیند توسعه
سرمایهگذاری برای آموزش یک عامل کلیدی در فرآیند توسعه است که اهمیتش در توجه فزاینده به آن از دهه ۱۹۶۰ به بعد منعکس است. از این دوره سرمایهگذاری در آموزشهای رسمی و غیررسمی و تربیت نیروی انسانی سبب شد تا مهارتها افزایش یابد و آگاهی و تحرک لازم برای توسعه اقتصادی و اجتماعی فراهم شود بهطوری که از ۴۰ سال پیش بانک جهانی به کشورهای درحال توسعه وام آموزش میدهد.
طی این مدت بانکجهانی، تجربیات زیادی در زمینه تنظیم سیاستهای آموزش و طرح پروژههای مستقل بهدست آورده است. این تجربیات نهتنها اهمیت سرمایهگذاری را مورد تاکید قرار میدهد بلکه نشاندهنده پیچیدگیهای موجود در تنظیم سیاستهای آموزش و استراتژیهای سرمایهگذاری است بهگونهایکه بیشترین کمک را به کوششهای یک کشور برای توسعه بنماید. کیفیت آموزش و پرورش همواره از جمله دغدغههای اصلی نظامهای آموزش و پرورش در اغلب کشورهای دنیا بوده است. نظامهای آموزش و پرورش در کشورهای مختلف، در اثر تحولات جهانی در دو دهه گذشته با روندهایی روبهرو شدهاند که نهتنها فرآیند عملیاتی آنها را تحتتاثیر قرار داده، بلکه اهداف آنها را نیز متحول کرده است. از جمله این روندها میتوان به دانشمحور شدن اقتصاد و نیز فناوریهای اطلاعات و ارتباطات اشاره کرد. از نظر سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، اقتصاد دانشمحور اقتصادی است که بهطور مستقیم براساس تولید، توزیع و مصرف دانش و اطلاعات قرار گرفته باشد. در اقتصاد دانشمحور، دانش محرک اصلی رشد، ایجاد ثروت و اشتغال در تمامی رشته فعالیتها است.