تحول مدارس کسب و کار برای  بیکاری جوانان

این وضعیت، به‌ویژه برای دانشکده‌های کسب و کار، معمایی جدی ایجاد کرده است. اگر قرار باشد کسی برای مدیریت کردن باقی نماند، اصلا یاد گرفتن مدیریت منابع انسانی چه فایده‌ای دارد؟ چگونه می‌توان یک دوره دوساله MBA را طراحی کرد، درحالی‌که تکنولوژی‌ای آمده که تقریبا هر دو هفته، یک صنعت جدید را دستخوش تحول می‌کند؟ وقتی احتمال دارد که ابزارهای هوش مصنوعی مختص استخدام از همان اول بسیاری از متقاضیان کار را کنار بگذارند، شبکه‌سازی حرفه‌ای چه ارزشی خواهد داشت؟

پائول پاولو، رئیس مدرسه کسب و کار «آلن هربرت» در دانشگاه میامی، معتقد است که راه‌حل، مقاومت در برابر تحول ناشی از هوش مصنوعی نیست، بلکه باید آموزش مدیریت و کسب ‌و کار را بر اساس این تحول از نو طراحی کرد. این مدرسه، طی چند سال گذشته برنامه درسی خود را با محوریت تسلط بر هوش مصنوعی، یادگیری مبتنی بر تجربه و همکاری با شرکت‌هایی که هم‌اکنون در حال تغییر شیوه انجام کارها هستند، بازسازی کرده است.

پاولو نسبت به آینده در بلندمدت خوش‌بین است، اما در عین حال نگرانی‌هایی هم دارد. او یادآوری می‌کند که موج‌های قبلی تحولات تکنولوژیک، با وجود اینکه باعث رونق کشاورزی و صنعت شدند، بسیاری از مشاغل را نیز از بین بردند. به گفته او: «اگر ۲۰۰ سال پیش به کسی می‌گفتید که فقط ۲ درصد از نیروی کار، غذای ۸‌میلیارد انسان را تامین خواهند کرد، حتما فکر می‌کرد دیوانه شده‌اید!» با این حال، او تاکید می‌کند که چالش‌های امروز را نمی‌توان نادیده گرفت. او می‌گوید: «بزرگ‌ترین نگرانی من این است که چگونه فارغ‌التحصیلانم را برای مصاحبه با هوش مصنوعی آماده کنم؟ وقتی کارفرمایان از متقاضیان انتظار دارند دو سال تجربه یا تسلط در کار با هوش مصنوعی داشته باشند، چطور می‌توان مهارت‌ها و فرصت‌های یادگیری لازم را فراهم کرد تا دانشجویان به سطحی معادل آن برسند؟»

اگر پاولو بخواهد برای دانشجویان آینده و همچنین کارفرمایان، در مورد مدارس کسب و کار توصیه‌‌ای داشته باشد، سه هدف اصلی را دنبال می‌کند: اول، بازطراحی برنامه درسی مدارس کسب و کار و دانشکده‌های مدیریت، با تمرکز بر راهبردهای هوش مصنوعی، نه صرفا آموزش ابزارهای آن؛ دوم، کمک به طراحی و شکل‌گیری نقش‌ها و فرصت‌های شغلی جدیدی که هوش مصنوعی ایجاد می‌کند؛ و سوم، قرار دادن دانشجویان در شرکت‌هایی که هنوز دقیقا نمی‌دانند به چه تخصص‌ها و مهارت‌هایی نیاز دارند، اما اطمینان دارند که همین حالا به نیروهای مستعد احتیاج دارند.

پذیرش «هوش انسانی»

تحول اساسی دانشکده میامی هربرت از کلاس درس آغاز می‌شود. از نگاه این دانشکده، آموزش مهارت‌های فنی ضروری است، اما به‌تنهایی کافی نیست. پاولو می‌گوید: «تکنولوژی دیگر هر شش ماه یک‌بار تغییر نمی‌کند، بلکه تقریبا هر شش روز یک دگرگونی ایجاد می‌شود.» به همین دلیل، او تصمیم گرفته که آموزش هوش مصنوعی به یک یا چند درس برنامه‌نویسی محدود نشود، بلکه در سراسر برنامه درسی ادغام شود. در حال حاضر، گرایش فرعی هوش مصنوعی یکی از پرطرفدارترین برنامه‌های آموزشی این دانشکده است و از پاییز امسال نیز یک رشته کارشناسی میان‌رشته‌ای راه‌اندازی می‌شود که علاوه بر آموزش مهارت‌هایی مانند کدنویسی با کمک هوش مصنوعی، گرایش‌هایی در بازاریابی، امور مالی و مدیریت زنجیره تامین را نیز در برمی‌گیرد.

در روش‌های تدریس عملی هم، استادان این دانشکده از هوش مصنوعی برای ارائه آموزشی کاملا شخصی‌سازی‌شده در مقیاسی گسترده استفاده می‌کنند. استادان، مشاوران آموزشی و مشاوران شغلی با کمک هوش مصنوعی، برنامه درسی، مسیر یادگیری، راهنمایی‌های فردی و حتی مسیر دریافت مدرک هر دانشجو را متناسب با نیازها و توانایی‌های او تنظیم می‌کنند. فراتر از مزایای آشکار این شخصی‌سازی، دانشجویان به‌طور غیرمستقیم نیز درس مهمی می‌آموزند: تجربه کار و تعامل با هوش مصنوعی. این تجربه اهمیت دارد، زیرا در آینده، نقش افراد در محیط کار احتمالا رابطه‌ای دوطرفه با هوش مصنوعی خواهد بود؛ یعنی هم از آن دستور می‌گیرند و هم آن را هدایت می‌کنند. در پس همه این تغییرات، دانشکده بر «هوش انسانی» هم تاکید دارد؛ یعنی ویژگی‌هایی مانند تاب‌آوری، توانایی یافتن راه‌حل در شرایط دشوار، و هوش هیجانی (EQ) که برای مذاکره، تاثیرگذاری بر دیگران و مدیریت یک جلسه یا جمع ضروری هستند.

بازآفرینی مشاغل از درون

اینکه مشاغل آینده دقیقا چه خواهند بود، هنوز چندان روشن نیست. بسیاری از آنها همین حالا و هم‌زمان با پیشرفت هوش مصنوعی در حال شکل‌گیری هستند. یکی از نمونه‌های جدید، شغل «شتاب‌دهنده هوش مصنوعی» است که شرکت تکنولوژی مالی «استرایپ» در تیم بازاریابی خود قرار داده است. وظیفه فردی که این شغل را بر عهده دارد، این است که استفاده از هوش مصنوعی را به شیوه پیش‌فرض و استاندارد کار در میان بازاریابان تبدیل کند. سقف حقوق این جایگاه شغلی نیز به ۱۹۸ هزار دلار در سال می‌رسد.

این دقیقا همان چشم‌اندازی است که پاولو دنبال می‌کند: آماده کردن فارغ‌التحصیلان برای ورود به مشاغل امروزی در حوزه‌هایی مانند حسابداری، مدیریت زنجیره تامین و امور مالی، درحالی‌که به اندازه کافی بر هوش مصنوعی مسلط باشند تا بتوانند این مشاغل را از درون متحول و بازآفرینی کنند، نه اینکه صرفا با آنها سازگار شوند.

پاولو می‌گوید: «من کاملا خوش‌بینم که هوش مصنوعی به ما کمک می‌کند عملکردمان را به سطح بالاتری برسانیم.» او آینده‌ای را ترسیم می‌کند که در آن هوش مصنوعی توانایی‌های کارکنان را تقویت می‌کند و کارهای تکراری و خسته‌کننده را به عهده می‌گیرد. شاید جوانان امروز از وضعیت موجود ناراضی و عصبانی باشند، اما در نهایت این خود آنها هستند که آینده دنیای کار را شکل خواهند داد.»

منبع: Fast Company