آیا ترک شغل زودهنگام، غلط است؟
بازخوردهایی که از مدیرم میگیرم بیشتر جنبه ایراد گرفتن دارد تا اینکه کمکم کند جلو بروم. اولویتها ناغافل عوض میشوند بدون اینکه چیزی از حجم کار کم شود یا توافقی صورت بگیرد و در نهایت، مسوولیت و پاسخگویی نتیجهها با من است، حتی وقتی بخشی از ورودیها اصلا تحت کنترل من نیست.
پیچیدگی ماجرا اینجاست که اینجا، هیچ راهی برای مطرح کردن این مسائل با مدیریت و حل آنها وجود ندارد. مدیرم با صاحب شرکت در رابطه است و یکی از اعضای خانوادهش هم، رئیس منابع انسانی است. یعنی ساختار طوریست که امکان رسیدگی سازنده، بسیار کم است. هر بار هم نگرانیهایم را مطرح کردم، انگار داشتم با دیوار حرف میزدم و جوابشان معمولا این بود: «اینجا روالش همین است.»
من ۴۰ سالهام و ترک شغل زودهنگام، برایم مساله جدی است، اما واقعا حس میکنم این شغل از اساس طوری است که موفقیت بلندمدت در آن، بعید و غیرواقعبینانه است. کارم را واقعا دوست دارم و اعضای تیمم هم در خیلی از زمینهها روی من حساب میکنند چون میدانند نتیجه میگیرند. با این حال، هیچ وقت به خاطر یک محیط کار، تا این حد حس بدی نسبت به خودم نداشتهام.
در مصاحبههای آینده، اگر از من بپرسند «چرا داری استعفا میدهی؟» چطور این شرایط را برایشان توضیح دهم که منفینگر یا تدافعی بهنظر نیایم؟
پاسخ: دوست عزیز، سوال مشخصی که مطرح کردی، در ظاهر جواب کوتاه و مستقیمی دارد و قول میدهم به آن پاسخ دهم. اما حس میکنم که در پس این پرسش، سوال دیگری نهفته که در واقع تو داری آن را مطرح میکنی. پرسشی شبیه به این: «آیا حق دارم از این شغل متنفر باشم و بخواهم به این زودی از آن استعفا دهم؟»
پاسخ به آن سوال «بله» است. اجازه بده به تو اطمینان خاطر دهم: اگر حتی بخشی از شرایطی که توصیف کردی درست باشد، تو خود را در موقعیتی یافتی که ماندن در آن ناممکن و ناکارآمد است و کاملا حق داری بخواهی فورا از آنجا خارج شوی. حتی اگر برداشتت از شرایط، نادرست باشد و مشکل، بیش از آنکه به «آنها» مربوط باشد به «تو» مربوط شود، بعید میدانم توصیهام تغییر کند. گاهی یک شغل، متناسب با فرد نیست و ادامه دادن آن نه به نفع توست و نه به نفع کارفرما. آنها کارمندی میخواهند که کار را مطابق با معیارهایشان، حتی اگر غیر منطقی باشد، انجام دهد و تو شغلی میخواهی با انتظارات روشنتر و تنش کمتر و البته، شاید محیطی که در آن شریک عاطفی مدیریت، امضاکننده فیش حقوقی تو نباشد.
به نظر میرسد مشخصا نگران کوتاه بودن مدت حضورت در این شغل هستی. اما ۸ ماه برای یک کارمند با تجربه نه تنها کافی، بلکه زیاد است که بفهمد یک شغل به دردش میخورد یا نه. بهعلاوه، یک سابقه شغلی کوتاه در میان کارنامهای طولانی و عمدتا با ثبات، باعث نگرانی جدی کارفرماهای بعدی نمیشود، بهخصوص اگر بتوانی مساله را شفاف توضیح دهی و این ما را به سوال اصلی تو میرساند. میترسم احساس ناامنی یا عذاب وجدانی که بابت ترک این شغل داری، تو را به سمت توضیح بیش از حد سوق دهد؛ انگار بخواهی سفره دلت را نزد یک تراپیست یا قاضی باز کنی.
گرچه یک مشاور مشتاق شنیدن جزئیات کامل است اما یک مسوول مصاحبه، علاقهای به شنیدن جزئیات دقیق محیط کاری نامطلوب تو ندارد. پس حواست باشد که سفره دلت را نزد او باز نکنی.
منبع: New York Times
