فرآیند نوآوری در گذشته بیشتر به درون سازمان وابستگی داشت. دیدگاهی که موفقیت را در گرو اعمال کنترل بر فرآیند نوآوری می‌دانست. بر پایه این دیدگاه، کسب و کارها باید ایده‌های ویژه خود را از خلق ایده تا توسعه محصول، در درون سازمان خود انجام دهند. به عبارتی تمامی‌فعالیت‌های نوآوری شامل ایده‌پردازی، طراحی و ساخت، تولید، بازاریابی و فروش به صورت انحصاری با منابع داخلی انجام شود. اما امروزه پارادیم نوآوری باز به سازمان‌ها توصیه می‌کند تا در  کسب و کار خود از ایده‌ها و فناوری‌های بیرونی بیشتر بهره برده و اجازه ورود ایده‌های جدید را از بیرون به درون سازمان بدهند. الگوی نوآوری باز در حقیقت در نقطه مقابل مدل‌های سنتی است که در آنها تولید یک محصول برگرفته از تحقیق و توسعه در داخل شرکت‌ها است.

در سال‌های گذشته واحدهای تحقیق و توسعه شرکت‌ها به عنوان دارایی‌های استراتژیک و ارزشمند محسوب می‌شدند و ارائه محصولات جدید و رقابتی توسط این واحدها هدایت می‌شد. در این شرایط تنها شرکت‌های بسیار بزرگ دارای توان رقابتی بالا بودند و می‌توانستند سهم عمده‌ای از بازار را  به خود اختصاص دهند. بنابراین بسیاری از تحقیقات در واحدهای تحقیق و توسعه خودشان انجام می‌شد و به تبع آن منفعت مالی کلانی کسب می‌کردند. رقیبان این شرکت‌ها برای اینکه بتوانند وارد رقابت با این شرکت‌های بزرگ شوند نیازمند  منابع کلان برای تحقیقات و شناسایی محصولات جدید بر اساس نیاز بازار بودند تا بتوانند به بقای خود امیدوار باشند. اما امروزه شرکت‌های پیشرو بر خلاف گذشته توجه زیادی به نوآوری باز دارند تا از طریق دریافت ایده‌های خلاقانه از منابع درونی و بیرونی توان رقابتی خود را با کمترین هزینه به بالاترین سطح برسانند و رقبای خود را در بازار به چالش بکشند.

بنابراین شرکت‌هایی که نوآوری باز را می‌پذیرند از منابع بیرونی برای قدرتمند کردن خود استفاده می‌کنند. در کنار پذیرش ایده‌های بیرونی، فرایند نوآوری باز این امکان را در اختیار سازمان‌ها قرار می‌دهد تا از در اختیار قرار دادن مالکیت فکری فناوری‌های بدون استفاده در درون سازمان به سایر کسب و کارها، سود خوبی را عاید سازمان خود کنند. این یکی دیگر از کارکردهای تفکر خارج از جعبه است. تفکری که در کنار بهبود فرایند نوآوری، از پتنت‌های بی‌استفاده در سازمان هم کسب سود می‌کند.

با توجه به ظهور فناوری‌های نو، جهانی شدن فرآیندهای تحقیق و توسعه، افزایش رقابت بنگاه‌ها و اهمیت رو به رشد سرمایه‌گذاری برای تامین مالی ایده‌های کسب و کاری، منابع فناوری خارجی اهمیت بسیاری پیدا کرده‌اند و لازم است شرکت‌ها مهارت‌های خود را برای حرکت به سمت آنها گسترش دهند. در محیط پویای امروز نوآوری دیگر درون یک سازمان انجام نمی‌گیرد و در فراتر از مرزهای سازمان پراکنده شده است. به طوری‌که قوی‌ترین واحدهای تحقیق و توسعه نیز باید دراقدام به شناسایی، برقراری ارتباط و به کار بردن منابع دانش‌های بیرونی، اهتمام ویژه داشته باشند. ایده‌هایی که زمانی تنها در شرکت‌های بزرگ مطرح می‌شد حالا ممکن است در شرایطی متفاوت و در یک اختراع فردی یا یک استارت‌آپ متبلور شوند.

تاکید مدل نوآوری باز بر روی ورود ایده‌های نوآورانه بیرون از مرزهای سازمان هم از جنس محصول و هم از جنس مدل کسب و کار  و ضرورت رهاسازی ایده‌ها برای خروج از شرکت با هدف درآمدزایی بیشتر است. چارچوب جدید نوآوری، گذشته را کاملا متحول کرده است.کسب و کارها به جای اینکه بخواهند نوآوری را تنها خود و برای استفاده خود خلق کنند، به دنبال آن هستند که نوآوری را به روش‌های مختلف خلق و در قالب محصول و یا مدل کسب و کار به بازار عرضه کنند.

نوآوری یکی از مهم‌ترین عناصر کسب سود و ثروت پایدار برای سازمان‌ها است. در واقع می‌توان نوآوری را یکی از بال‌های پرواز و موفقیت سازمان‌ها دانست. اقدامات بازاریابی و به خصوص برندسازی بال دیگر پرواز سازمان‌هاست. هماهنگی و همراستایی این دوبال، زمینه را برای موفقیت سازمان فراهم می‌کند.