وی در نهایت صاحب سیزده کارخانه شد. اسلیتر در ۹ ژوئن ۱۷۶۸ در دربی شایر به دنیا آمد و از ۱۰سالگی شروع به کار در کارخانه پنبه کرد. او که از علاقه آمریکایی‌ها به توسعه ماشین‌ها و نیز از قوانین بریتانیا در باب ممنوعیت صادرات این‌گونه طراحی‌های صنعتی آگاه بود، با یادگرفتن شیوه طراحی این ماشین‌آلات در نهایت در ۱۷۸۹ به نیویورک رفت و یک سال بعد قراردادی با برخی از صنعتگران آمریکایی برای راه اندازی کارخانه‌های بافندگی امضا کرد.  اسلیتر همچنین «سیستم رودآیلند» را ابداع کرد که شیوه‌های کارکرد کارخانه‌ها بر مبنای الگوهای زندگی خانوادگی در دهکده‌های نیوانگلند بود. کودکان ۷ تا ۱۲ساله اولین کارکنان کارخانه‌های او بودند و اسلیتر شخصا بر کار آنان نظارت داشت. اسلیتر در ۱۷۹۸ از شرکای آمریکایی خود جدا شد و با همکاری پدرزنش «ساموئل اسلیتر‌اند کمپانی» را راه‌اندازی کرد. آن دو موفق به تاسیس کارخانه‌های دیگری در رودآیلند، ماساچوست، کنتیکت و نیوهمپشایر شدند.

اسلیتر همچنین کارخانه‌هایی برای تولید ماشین‌آلات تولیدکننده منسوجات راه‌اندازی کرد. پس از ۱۸۲۹ پسرانش را نیز در کارخانه‌ها شریک خود کرد. با این حال به‌دلیل قوانین سختگیرانه و شرایط کار و همچنین کاهش ۲۵درصدی دستمزد زنان کارگر از سوی اسلیتر و سایر کارخانه‌داران در پاتاکت رودآیلند به سال ۱۸۲۴، این ناحیه بدل به نخستین ناحیه صنعتی در تاریخ آمریکا شد که اعتصابات کارگران کارخانه در آن به وقوع پیوست. تا سال۱۸۰۰ موفقیت اسلیتر در تاسیس کارخانه‌های از سوی کارآفرینان دیگر هم دنبال شده بود تا جایی که در ۱۸۱۰ وزارت خزانه‌داری آمریکا در گزارشی بیان کرد که ایالات متحده دارای ۵۰کارخانه تولید نخ پنبه دارد که بسیاری از آنها در واکنش به قانون تحریم سال ۱۸۰۷ که واردات از بریتانیا را ممنوع کرده بودند، تاسیس شده بود. پس از آن جنگ ۱۸۱۲ به وقوع پیوست جنگی که روند صنعتی شدن نیوانگلند را سرعت بخشید. ساموئل اسلیتر در آوریل ۱۸۳۶ درگذشت.

این مطلب برایم مفید است
0 نفر این پست را پسندیده اند