دنیای اقتصاد: تصور کنید موتور یک تراکتور سنگین، ساعاتی قبل از وقوع یک خرابی پرهزینه و زمانبر، خودش وضعیت را گزارش دهد یا یک دروگر نیشکر، به کمک چشمهای الکترونیکی، تنها علفهای هرز را هدف بگیرد و از سمپاشی بیرویه روی گیاه اصلی خودداری کند. این دیگر رویا نیست؛ واقعیتی است که به همت محققان شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی آن، در حال دگرگون کردن چهره کشاورزی مکانیزه ایران است.
سال ۲۰۲۵، سال هوش مصنوعی بود. فناوری که نهتنها دروازههای جدیدی را پیشروی جهان گشود، بلکه به موتور جدید رشد اقتصادی جهان تبدیل شد. هر یک از کشورها در جهان در میانه اوجگیری این فناوری بهنحوی در تکاپوی بهرهگیری از هوش مصنوعی برای پیشبرد امور و تثبیت جایگاه جهانی در این حوزه هستند. جایگاه ایران در رقابت جهانی کجاست و آیا کشورمان میتواند در این بازار نقشی فعال ایفا کند؟
هوش مصنوعی با شتابی بیسابقه در حال بازتعریف شیوه تصمیمگیری، سیاستگذاری و ارائه خدمات در جهان است؛ فناوری که نه انتخابی لوکس، بلکه ضرورتی گریزناپذیر برای نظامهای سلامت، اقتصاد و حکمرانی بهشمار میرود. درحالیکه بسیاری از کشورها با تدوین نقشه راه و چهارچوبهای نظارتی و اخلاقی، از هوش مصنوعی بهعنوان موتور تحول بهره میبرند، ایران در آستانه انتخاب راهبردی قرار دارد. البته تبدیل این فناوری به فرصتی برای جهش بهرهوری و حل مسائل مزمن، با چالشی تازه در عرصه حکمرانی و اعتماد عمومی روبهرو است. گزارش پیشرو با نگاهی تحلیلی، ضمن بررسی ضرورت حرکت ایران در مسیر هوش مصنوعی، بر نقش تعیینکننده نقشه راه، نظارت موثر و اخلاقمداری، بهویژه در حوزه حساس سلامت تاکید میکند و چشمانداز آینده این فناوری را در کشور ترسیم میکند.