در کانال رصدخانه مسکن می خوانید؛
«سوزنبان» دسترسی به خانهاول کیست؟
به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد، کانال رصد خانه مسکن در یکی از مهمترین مطالب امروز یکشنبه 4 مرداد 1405 خود به این سوال پاسخ داده است که چرا خرید مسکن در تهران ۲۵ سال اما در آمریکا ۴.۵ سال زمان میبرد؟
1. دفتر اسکام بشر ملل متحد، هبیتات، گزارش جدیدی از آخرین وضعیت شاخص «دسترسی به مسکن» در ۱۸۱ کشور را منتشر کرده که حاوی یک پیام کلیدی برای دولتها در جهان است.
۲. این گزارش براساس ارقام درآمد خانوار و قیمت مسکن در سال ۲۰۲۳ تهیه شده و یک سایت پردازش داده مستقر در کانادا، اطلاعات گزارش را به یک نقشه جهانی تبدیل کرده است.
۳. نقشه جهانی «مدت زمان دسترسی به خانهاول» نشان میدهد:
۴. در شهرهای اصلی ۱۸۱ کشور منتخب، چند سال طول میکشد تا یک زوج با کل درآمد سالانه خود صاحب یک واحدمسکونی ۱۰۰ مترمربعی شود.
۵. مسیر دسترسی به خانهاول، در ایران (تهران) با قیمتها و درآمدهای ۳ سال پیش، ۲۵ سال زمان میبرد.
۶. در آمریکا اما فقط ۴.۵ سال طول میکشد.
۷. در چین این مسیر بسیار طولانی و ۳۴ است.
۸. طولانیترین مسیر برای خانهدارشدن در جهان نیز به سوریه تعلق دارد؛ ۸۶ سال.
۹. تازه، این شاخص یعنی شاخص «دسترسی»، قدرت خرید مسکناول براساس «کل درآمد» را سنجش کرده است.
۱۰. درحالیکه عرف تامینمالی برای خرید مسکن، استفاده از «پسانداز» است که آن را با شاخص «انتظار برای خانهدارشدن» میسنجند.
اما ماجرای «مسیرهای کوتاه و طولانی» پیشروی خانهاولیها در کشورهای مختلف چیست؟ بررسیهای گروه مسکن روزنامه «دنیایاقتصاد» درباره این پرسش ۴ پیام از نقشه جهانی «دسترسی به مسکن» استخراج کرده است:
پیام اول: زوجها در جهان بطور متوسط، پساز ۱۱ سال میتوانند با کل درآمدشان صاحبمسکن شوند.
کشورهایی که در آنها این مسیر زیر ۵ سال و در بهترین حالت حداکثر ۳ سال است، دولتها در زمینه سیاستگذاری اقتصادی موفق عمل کردهاند.
کشورهایی هم که این دسترسی در آنجا بالای ۱۰ سال است، خانهاولیها به سیاستهای دولتهایشان باختهاند.
این موضوع، یعنی اختصاص کلدرآمد برای خرید مسکن به معنای انجام آن نیست بلکه معیاری برای توانایی مالی و اقتصادی خانوارها از یکسو و شرایط قیمتها در بازار مسکن از سوی دیگر است.
پیام دوم: بین تورم و طول مسیر دسترسی به مسکناول، رابطه عکس وجود دارد.
کشورهایی که «بهشت» خانهاولیها هستند، نرخ تورم در آنجا، میانگین حدود ۳ درصد است.
در تورمها بالا، افراد برای حفظ ارزش واقعی دارایی خود، وارد بازار ملک میشوند و این خریدها، رشد بیشتر قیمت و محرومیت بیشتر زوجها از خانهاول را رقم میزند.
پیام سوم: رشد اقتصادی بالا عاملی برای تقویت درآمد خانوارها و توانمندشدن زوجها در خرید مسکناولشان است.
کشورهای در صدر «بهترین دسترسی به مسکن» همگی با رشدهای اقتصادی پایدار بالای ۳ درصد و درآمد سرانههای چند ده هزار دلاری روبرو هستند.
پیام چهارم: هرچقدر سیاستهای اقتصادی و شهری در یک کشور مسیر سفتهبازی ملکی را محدود کند، دسترسی به مسکناول کوتاه میشود.
در آمریکا برخلاف چین، هزینه سوداگری با ملک بسیار بالاست؛ مالیاتهای سالانه اجازه خریدهای بلااستفاده مسکن را سلب میکند.
در چین اما در دو دهه گذشته، عمده افراد دوسوم داراییهایشان را به ملک تبدیل کردند.
نسبت P به R در چین بسیار شدید و عدد ۶۰ است که این خود علامتی از آثار سوداگری مسکن است.
در ایران نیز تورم عمومی بالا، نرخ رشد اقتصادی پایین و فضای مناسب سوداگری ملکی مسیر خانهدارشدن را صعبالعبورکرده است.
در سوریه نیز تورمهای بالای ۱۰۰ درصد در سال ۲۰۲۳ و درآمدسرانه زیر ۱۰۰۰ دلار، «خانهاول» را به رویای ۸۶ ساله زوجها تبدیل کرده است.
گزارش نیلوفر ادیبنیا، خبرنگار روزنامه «دنیایاقتصاد» را در این زمینه بخوانید
#دنیای_اقتصاد
#فرید_قدیری
#مسکن #بازار_مسکن #خرید_مسکن #خانه_اول #دسترسی_به_مسکن #تورم #رشد #اقتصاد #درآمد_سرانه #ایران #آمریکا #سوریه #چین #هبیتات
کانال رسمی «رصدخانه بازار مسکن»
