بر اساس گزارش «روندهای سرمایه انسانی جهانی ۲۰۲۶» موسسه «دلویت»، سازمان‌ها در نقطه‌ای قرار گرفته‌اند که باید میان ماندن در روش‌های سنتی یا حرکت به سمت مدل‌های جدید کاری انتخاب کنند. سرعت تغییرات، توسعه هوش مصنوعی و تحول انتظارات کارکنان باعث شده که برنامه‌ریزی‌های بلندمدت و ساختارهای ثابت دیگر پاسخگوی محیط امروز نباشند. یکی از مهم‌ترین پیام‌های این گزارش آن است که آینده متعلق به سازمان‌هایی نیست که صرفا سریع‌تر فناوری را به کار می‌گیرند، بلکه متعلق به سازمان‌هایی است که بتوانند رابطه‌ای اثربخش میان انسان و ماشین ایجاد کنند. هوش مصنوعی زمانی ارزش واقعی خلق می‌کند که در کنار توانمندی‌های انسانی مانند قضاوت، خلاقیت، همدلی و تفکر انتقادی قرار گیرد.

سه تغییر اساسی پیش روی سازمان‌ها قرار دارد:

۱. از اتوماسیون به همکاری انسان و ماشین:  سازمان‌ها باید به جای جایگزین کردن انسان با فناوری، نحوه همکاری انسان و هوش مصنوعی را بازطراحی کنند؛ یعنی مشخص کنند چه تصمیم‌هایی بر عهده ماشین و چه تصمیم‌هایی نیازمند قضاوت انسانی است.

۲. از کاهش هزینه به خلق ارزش:  مزیت سازمان‌ها دیگر فقط در کاهش هزینه‌ها نیست؛ بلکه در توانایی آنها برای نوآوری، توسعه قابلیت‌ها و ایجاد ارزش جدید شکل می‌گیرد. سرمایه‌گذاری روی انسان‌ها و مهارت‌های آینده، بخش مهمی از این مسیر است.

۳. از ساختارهای ثابت به سازمان‌های یادگیرنده و منعطف:  سازمان‌های موفق آینده، سازمان‌هایی هستند که بتوانند دائما یاد بگیرند، مهارت‌ها را توسعه دهند و خود را با تغییرات بازتنظیم کنند. یادگیری مستمر دیگر یک برنامه جانبی نیست؛ بلکه یک قابلیت حیاتی سازمانی است.

در نهایت، پیام اصلی این گزارش روشن است: هوش مصنوعی جایگزین سازمان‌های انسانی نخواهد شد. اما سازمان‌هایی که نتوانند انسان‌ها را برای همکاری موثر با هوش مصنوعی آماده کنند، احتمالا مزیت رقابتی خود را از دست خواهند داد.   آینده متعلق به سازمان‌هایی است که فناوری را با «خرد انسانی» ترکیب می‌کنند.

*   مدرس و مشاور آموزش و توسعه کارکنان