کارکنان و کارفرمایان به دنبال بازتعریف مهارتها و مسیر شغلی خود در دنیای AI هستند؛
نگرانیهای شغلی در عصر هوش مصنوعی
آنگونه که گاردین در این باره نوشته است، وقتی که این جوان ۲۰ ساله برای شغلی در بخش فناوری دادهها در ماه ژوئن مصاحبه کرد و هیچ خبری از نتیجه مصاحبه نشنید، نگرانیهایش بیشتر شد. در دسامبر همان سال او تصمیم گرفت که به جای ادامه تحصیل در رشته علوم کامپیوتر وارد رشته پرستاری شود. خانواده او از پرستاران هستند و او این رشته را پایدارتر از کدنویسی میداند. او گفت: «حتی اگر هوش مصنوعی در حال حاضر قادر به جایگزینی تمام شغلهای سطح ابتدایی نباشد، احتمالا زمانی که من فارغالتحصیل شوم، این اتفاق خواهد افتاد.»
رامیرز تنها کسی نیست که به دلیل نگرانی از تاثیر هوش مصنوعی، مسیر شغلی خود را تغییر داده است. دانشجویانی مانند او که نگران تاثیر هوش مصنوعی بر فرصتهای شغلی خود هستند، در حال تغییر دادن رشتههای تحصیلیشان هستند و کارمندان با تجربهتر که برخی از آنها دههها در شغل خود فعال بودهاند نیز در حال تجدید نظر در مسیر شغلی خود هستند، زیرا در محیط کار خود با هوش مصنوعی مواجه شدهاند و همان نگرانیها را دارند. برخی از آنها از هوش مصنوعی کاملا اجتناب میکنند و برخی دیگر آن را پذیرفتهاند.
هنوز مشخص نیست که هوش مصنوعی چه زمانی به اندازهای پیشرفته خواهد شد که قادر به جایگزینی برخی از کارمندان باشد و چه تعداد از شغلها را میتواند تحت تاثیر قرار دهد. اما نگرانیهای موجود درباره تاثیر احتمالی آن در حال حاضر باعث تغییر مسیر افراد شده است و قبل از اینکه اتوماسیون به طور کامل وارد شود، بازار کار را تغییر میدهد.
آنچه مشخص است این است که چرا کارگران احساس نگرانی میکنند. پیشبینی میشود که هوش مصنوعی تا سال ۲۰۳۰ حدود ۹۲میلیون شغل را در سطح جهانی از بین ببرد. در ایالات متحده کارفرمایان هوش مصنوعی را به عنوان عاملی در کاهش نزدیک به ۵۵هزار شغل در سال ۲۰۲۵ ذکر کردهاند.
درحالیکه هوش مصنوعی هنوز تنها یکی از عواملی است که به اخراجها منجر میشود، شرکت ADP، بزرگترین شرکت پردازش حقوق و دستمزد در ایالات متحده، دریافته است که مشاغل خدمات حرفهای و تجاری، همراه با مشاغل خدمات اطلاعاتی در رسانهها، ارتباطات و فناوری اطلاعات به طور مجموع ۴۱هزار شغل را در دسامبر۲۰۲۵ از دست دادند. در همان ماه مشاغل در حوزههای بهداشت، آموزش و مهمانداری رشد داشتهاند. بسیاری از این مشاغل شامل نوشتن، تجزیه و تحلیل دادهها و کدنویسی هستند؛ کارهایی که ابزارهای هوش مصنوعی تولیدی به طور فزایندهای قادر به انجام آن هستند. کارهای دستی و ارتباطی که بیشتر با افراد سروکار دارند کمتر در معرض جایگزینی با هوش مصنوعی قرار دارند.
کارهایی که بر مهارتهای بین فردی و عملی تاکید دارند، به طور فزایندهای برای جوانانی که از ماشینیسازی فرآیندها نگران هستند، جذابتر میشوند. دکتر جاسمین اسکالرا، کارشناس توسعه شغلی در پلتفرم توسعه حرفهای Zety، اشاره کرد که ۴۳درصد از کارگران نسل زد که از هوش مصنوعی نگران هستند، به سمت مشاغلی حرکت میکنند که به مهارتهای انسانی مانند خلاقیت، ارتباطات بین فردی و تخصص عملی نیاز دارند.
در همان گزارش، ۵۳درصد از پاسخدهندگان جوان اعلام کردند که به شدت به مشاغل آبیپوش یا مشاغل فنی فکر میکنند. اسکالرا گفت این حرکتی است که کارگران برای کاهش مواجهه با هوش مصنوعی انجام میدهند و والاستریت ژورنال اخیرا از خوانندگان خود خواسته بود که به این گزینهها فکر کنند.
رومن کالهان ۳۰ ساله که در ژانویه گذشته از شغلش اخراج شد، نه ماه را صرف جستوجوی شغل جدید کرد. او به عنوان کدگذار پزشکی در یک شرکت دسترسی به دارو چهار سال کار کرده بود و وظایف اداری مانند تماس با ارائهدهندگان بیمه و وارد کردن دادههای پزشکی را انجام میداد. زمانی که کارفرمایش شروع به پیادهسازی هوش مصنوعی در سراسر شرکت برای بهینهسازی جریانهای کاری کرد، او نگران شد که این حرکت روزی بر شغل او تاثیر بگذارد. زمانی که دو سال بعد از کارش اخراج شد مشکوک شد که نگرانیهایش درست بوده است، هرچند کارفرمایش به طور خاص به هوش مصنوعی اشاره نکرده بود.
هنگامی که او برای شغل جدید جستوجو کرد، از هر نقشی که عباراتی مانند یکپارچهسازی هوش مصنوعی یا توسعه هوش مصنوعی را در شرح شغلی داشت، اجتناب کرد. کالهان به دنبال شغل جدید بود، اما اضطراب او درباره هوش مصنوعی او را از نقشهایی که اکنون برایش کوتاهمدت به نظر میرسید، دور کرد. او فقط نمیخواست دوباره اخراج شود چون یک کارفرمای آینده ممکن است از هوش مصنوعی برای کاهش تعداد کارکنان خود استفاده کند.
او گفت که در نه ماه گذشته حداقل ۱۰۰ شغل در زمینههای وارد کردن داده، کدگذاری پزشکی، مراکز تماس و کارهای پارالگال را درخواست کرده است، درحالیکه عمدا ۳۰ تا ۴۰ آگهی که به هوش مصنوعی اشاره داشتند را کنار گذاشت. در حین جستوجو او شغلهای موقت انجام میداد تا به امرار معاش بپردازد؛ ابتدا در یک فروشگاه ماهی محلی و بعد در یک مرکز تماس. او تا اکتبر همان سال در آنجا ماند تا اینکه یک شغل وارد کردن داده پیدا کرد. کالهان گفت که اجتناب از مشاغل مرتبط با هوش مصنوعی احساس میکرد تعداد شرکتهایی را که میتوانستم برای آنها کار کنم، محدود کرده است.
استخدامکنندگان میگویند که این نوع اجتناب در حال تبدیل شدن به یک روند شایعتر است. مارشال اسکابِت، مدیرعامل شرکت Precision Sales Recruiting که به تولیدکنندگان کمک میکند تا فروشندگان حرفهای استخدام کنند، گفت که حدود یکچهارم از کاندیداهای فروش که در شش ماه گذشته با آنها صحبت کرده است، سعی دارند از مشاغل مربوط به نرمافزار به عنوان سرویس (SaaS) فاصله بگیرند.
بسیاری از مشتریان به او گفتهاند که نگران هستند که مشاغل فروش فناوری آنها توسط هوش مصنوعی جایگزین شود و معتقدند که فروش تجهیزات صنعتی از اتوماسیون ایمنتر است. اسکابِت گفت که انجام این کار نیاز به ساختن روابط انسانی با فروشندگان دارد. او گفت: «به نظر آنها احتمال کمتری دارد که این شغل توسط هوش مصنوعی جایگزین شود. هوش مصنوعی به سادگی وارد یک کارخانه نمیشود و در مورد یک دستگاه سخنرانی نمیکند.»
برای کارگران با تجربهتر مواجهه با هوش مصنوعی در محیط کار باعث شده تا آنها به بازنگری در کل صنایع یا ایجاد مهارتهای جدید بپردازند. لیام رابینسون، هنرمند انیمیشن ۴۵ساله، میگوید که به طور فعال از مشاغل در صنعت بازیهای موبایلی که بیش از ده سال در آن فعالیت کرده است، دوری میکند. در آخرین شغل خود به عنوان مدیر هنری، کارفرمایش کارکنان را تشویق میکرد که از هوش مصنوعی تولیدی برای تسریع روند تولید استفاده کنند. رابینسون که از استفاده از هوش مصنوعی در کار خود امتناع کرده بود، گفت که وقتی همکارانش شروع به وابسته شدن به این تکنولوژی کردند، کیفیت انیمیشنها در اطرافش کاهش یافته است.
در سپتامبر گذشته بعد از اینکه در یک نظرسنجی خودارزیابی اعلام کرد که از هوش مصنوعی استفاده نمیکند، رابینسون اخراج شد. این موضوع او را نسبت به جهتگیری صنعت بیاعتماد کرد. او معتقد است که هوش مصنوعی خلاقیت را کاهش میدهد، مهارتهای هنری را از بین میبرد و به محیط زیست آسیب میزند که باعث مقاومت او در برابر کار برای شرکتهایی میشود که آن را توسعه میدهند یا از آن استفاده میکنند. او به طور فعال به دنبال شغل جدید نیست و در عوض بر روی ساخت کمیکهای وبتون تمرکز کرده است.
آریاننی مرسدس، بنیانگذار شرکت مشاوره استراتژی شغلی Revamped، میگوید افرادی مانند رابینسون که با این نگرانی روبهرو هستند که مهارتهایی که سالها برای آنها زحمت کشیدهاند دیگر به اندازه قبل ارزشمند نیستند در حال بازتعریف مفهوم پایداری شغلی خود هستند. مرسدس میگوید که به جای دنبال کردن شهرت یا حقوق بالا، مشتریان جویای شغل او به طور فزایندهای نقشهایی را در سازمانهایی که به بخشهای تنظیمشده یا ضروری مربوط میشوند، مانند مدیریت بهداشت، آموزش یا رعایت مقررات ترجیح میدهند.
او گفت: «هدف این نیست که از هوش مصنوعی اجتناب کنیم. هدف این است که در نقشهایی باشیم که در آنها هوش مصنوعی ابزارهای کار را تغییر میدهد بدون اینکه قدرت یا تصمیمگیری را تضعیف کند.»
برای برخی دیگر، پاسخ ایمنتر به هوش مصنوعی، پذیرش آن است. دیمیتری زوزولیا، که چهار سال در وبسایت طراحی و توسعه داده بود، تصمیم گرفت از شغل خود دست بکشد. با گسترش ابزارهای هوش مصنوعی که امکان کدنویسی و ایجاد برندینگ را با هزینهای کمتر از آنچه قبلا بود فراهم میکنند، زوزولیا دریافته بود که فروش کارهای وبسایت و صفحات فرود برایش دشوارتر شده است.
به جای آن، زوزولیا شروع به ارائه خدمات اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی کرد و به کسبوکارها کمک کرد تا فرآیندهای کاری خود را بهینه کنند. او اکنون یک مشاوره کوچک راهاندازی کرده و در حال ساخت پروژههای شخصی است تا تجربه خود را عمیقتر کند.
او گفت: «من معتقدم که بسیار مهم است که سازگار شویم، حتی زمانی که این سازگاری ناراحتکننده باشد.»
چه ظهور هوش مصنوعی کارگران را از صنایع خاص دور کند یا فقط از برخی نقشها، این موضوع در حال اختلال در محاسبات بسیاری از افراد در مورد آنچه که آینده کاری آنها خواهد بود، است و این تغییر به طور ناگهانی رخ میدهد.
برای رامیرز، این بازنگری حتی قبل از ورود به نیروی کار شروع شد. او معتقد است که تغییر رشته از علوم کامپیوتر به پرستاری به این معناست که او بعد از فارغالتحصیلی شغلی خواهد یافت، حتی اگر به معنای رها کردن آیندهای باشد که قبلا تصور کرده بود.
او گفت: «وقتی هوش مصنوعی وارد معادله میشود، احتمال از بین رفتن مشاغل در حوزه بهداشت در حال حاضر کم است.» رامیرز افزود: «نمیتوانم برای آینده صحبت کنم، اما در چند سال آینده، این مشاغل هنوز وجود خواهند داشت.»
