بیم و امید در اقتصاد ایران

به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد، دکتر علیرضا سلطانی؛ تحلیلگر مسائل اقتصادی در سرمقاله روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: اعلام تفاهم سیاسی اولیه میان ایران و آمریکا، علیرغم عدم قطعیت به دلیل فشارهای داخلی، مواضع متغیر آمریکا و مداخله بازیگران ثالث، روزنه امیدی برای اقتصاد ایران گشوده است. 

بزرگ‌ترین دستاورد این تفاهم در صورت امضا، پایان رسمی جنگ یک‌ساله و خروج اقتصاد از بلاتکلیفی شرایط «نه جنگ و نه صلح» است؛ شرایطی که با تحمیل هزینه‌های سنگین، محاصره دریایی، توقف تولید صنعتی و تورم شدید، برنامه‌ریزی اقتصادی را در تمامی سطوح فلج کرده بود.

گشایش‌های احتمالی شامل رفع تدریجی محاصره دریایی، ازسرگیری صدور نفت، تأمین کالاهای اساسی، آزادسازی تدریجی منابع ارزی بلوکه‌شده و ایجاد سازوکار مالی برای بازسازی زیرساخت‌ها خواهد بود.

با این حال، دستیابی به نتایج قطعی در بازه ۶۰روزه اول دشوار است. طرف آمریکایی ممکن است به دلیل انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در آبان‌ماه، به دنبال طولانی کردن مذاکرات باشد؛ سناریویی که ایران باید با مشخص کردن تکلیف مذاکرات قبل از انتخابات، مانع از آن شود و با درس گرفتن از تجربه برجام، به سمت اجماع داخلی حرکت کند.

شرطی شدن دوباره اقتصاد ایران با انتظارآفرینی‌های جدید و ناکامی در تحقق انتظارات انباشته‌شده، این‌بار تبعاتی به مراتب سنگین‌تر نسبت به گذشته در پی دارد. 

بنابراین برای نظام حکمرانی و سیاستگذاری کلان کشور لازم است آگاهانه گام در این مسیر و نهایی شدن تفاهم‌نامه برداشته و با ملاحظه هزینه-فایده و پیش‌بینی روندها، همه سناریوها را در نظر گیرد؛ حتی این سناریو را که اگر قرار است توافق نهایی در پس تفاهم‌نامه سیاسی احتمالی ایجاد نشود، چه بهتر آنکه اصولا این تفاهم‌نامه نیز به امضا نرسد و این شاید برای اقتصاد کنونی ایران بهتر باشد.