شیوه مناسب تخصیص دارایی
زهرا درخشنده/ تحلیلگر بازار سرمایه
حتما ضربالمثل همه تخممرغهای خود را در یک سبد نگذارید شنیدهاید. با این ضربالمثل میخواهیم اشارهای به کاهش ریسک از طریق متنوع کردن سبد دارایی داشته باشیم. داراییهای متنوعی در طول عمر یک سرمایهگذار پیش روی اوست که سرمایهگذار بسته به شرایط اقتصادی که در آن زندگی میکند، میزان سرمایهای که در اختیار دارد، اهدافی که از سرمایهگذاری دنبال میکند و در نهایت میزان ریسکی که میتواند متحمل شود در آن کلاسهایی دارایی سرمایهگذاری میکند. داراییهای مثل:املاک و مستغلات، ارزهای مختلف، طلا، سهام شرکتها، اوراق قرضه و...
کدام کلاس دارایی برای من مناسبتر است؟ مبحث تخصیص سرمایه مبحث بسیار گستردهای است و سرمایهگذار خرد باید متوجه اهمیت تنوع دارایی باشد. بر این اساس یک استراتژی بسیار ساده را برای سرمایههای خرد ارائه میکنم.
استراتژی ۶۰/ ۴۰ مدیریت سرمایه
ایده این استراتژی سرمایهگذاری ۶۰ درصد از سرمایه در سهام و ۴۰ درصد در اوراق قرضه است. این ایده در نگاه اول بسیار ساده به نظر میرسد. چون تنها دو کلاس دارایی سهام و اوراق قرضه را در نظر میگیرد.
متعادلسازی یا Rebalancing
این استراتژی نیاز به متعادل کردن دارد. به این معنی که زمانهایی که برای متعادلسازی در نظر میگیریم در صورتی که مثلا بازار سهام رشد زیادی را شاهد بوده است و نسبت سهام در پرتفوی شما بیش از ۶۰ درصد شده است، برای متعادلسازی پرتفوی خود به اندازهای از سهام را میفروشیم تا دوباره نسبت ۶۰ به ۴۰ برقرار شود.
ایده این نسبت از تخصیص، از شبیهسازی اقتصاد جهانی گرفته شده است. اگر تنها دو کلاس دارایی سهام و اوراق قرضه را در نظر بگیریم، ۶۰ درصد کل داراییهای جهان، سهام و ۴۰ درصد مابقی اوراق قرضه است. از فواید این استراتژی ساده بودن آن است و اینکه برای هر مقدار سرمایه قابل اجراست. مثلا کسی که تنها ۱۰۰ میلیون تومان سرمایه دارد، نمیتواند در کلاس دارایی املاک و مستغلات سرمایهگذاری کند. از دیگر فواید آن اجبار به شناسایی سود و شاید خروج به موقع از بازار سهام قبل از ریزش است. از معایب آن نیز میتوان به عدم توجه به سایر کلاسهای دارایی اشاره کرد.