آینده شهری اقتصاد جهانی

حالا نیز  زنگ‌های هشدار اقتصادی و سیاسی در سراسر جهان در حال طنین‌انداز شدن است. تعداد رو به افزایشی از اقتصاددانان پیش‌بینی می‌کنند که رکود اقتصادی جهانی بعدی، درست در همین نزدیکی قرار دارد که ماشه‌اش احتمالا با افزایش بدهی دولت و شرکت‌ها رها خواهد شد. جدا از اینها، کسری بودجه آمریکا از یک تریلیون دلار تا سال ۲۰۲۰ پیشی خواهد گرفت؛ بسیاری از بانک‌های اروپایی به دلیل فقدان بازسازی بدهی منطقه یورو، دوباره در حال متزلزل‌شدن هستند؛ و نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی چین در حال نزدیک شدن به قله‌های سرگیجه‌آور در ژاپن است. هر رویکرد جدیدی برای تضمین رشد اقتصادی پایدار باید پویایی شهری - روستایی را در نظر بگیرد. این روزها، بیشتر جهان توسعه‌یافته با نوعی ترکیب جدید قرون وسطایی، از خوشه‌های شهری پرجمعیت و پویا و شهرها و شهرستان‌های کم‌جمعیت  مشخص می‌شود. شکاف شهری - روستایی در سیاست نیز منعکس شده است، به ویژه در غرب. آمریکایی‌های شهری بیشتر از نظر اجتماعی لیبرال هستند و به نامزدهای حزب دموکرات رای می‌دهند.لندن و ادنبورگ به‌طور قاطع علیه برگزیت رای دادند. در برلین، حمایت کمی از دیدگاه میهن‌پرستان متعصب وجود دارد. با این حال، این نوع ایدئولوژی‌های سیاسی بومیان، پشتیبانی قابل‌توجهی را در مناطق روستایی و حومه‌نشینان شهرها پیدا می‌کنند. این واگرایی تا حدی بازشناسی ساکنان شهرها را منعکس می‌کند که موفقیت اقتصادی آنها بستگی به توانایی آنها در جذب استعدادهای جهانی دارد. در مقابل، بدون سرمایه‌گذاری زیرساخت در مقیاس بزرگ، ارتقای مهارت‌ها و تقویت قابل‌توجه جمعیت، اقتصاد روستایی به پژمرده شدن ادامه خواهد داد.