پاسخ سخت به سوالی ساده
تحقق همکاری اقتصادی پایدار ایران با جهان، حتی در صورت رفع تحریم‌‌‌ها، بدون اصلاحات بنیادین در زیرساخت‌‌‌های حقوقی، بانکی و اقتصادی ممکن نیست. دهه‌‌‌ها انزوای بانکی، حضور در لیست سیاه FATF و ساختار قدیمی شبکه بانکی، ایران را از جریان مالی بین‌المللی جدا کرده است.
پیوستن به کنوانسیون‌‌‌های پالرمو و CFT نه‌تنها الزامات فنی برای خروج از لیست‌سیاه را فراهم می‌کند، بلکه پیام روشنی از اراده ایران برای شفافیت و مبارزه با جرائم مالی به سرمایه‌گذاران بین‌المللی می‌‌‌فرستد. این اقدام، در کنار اصلاح قوانین سرمایه‌گذاری، ایجاد دادگاه‌‌‌های تخصصی، ثبات سیاستگذاری و مبارزه با فساد، زمینه جذب سرمایه خارجی را تقویت می‌کند. در غیاب این اصلاحات، حتی در صورت توافق سیاسی، بی‌‌‌ثباتی سیاست‌های داخلی، ضعف ساختاری و بی‌‌‌اعتمادی سرمایه‌گذاران، فرصت‌‌‌های اقتصادی را عقیم خواهد کرد. ایران باید این مسیر دشوار اما ضروری را طی کند تا با استفاده از مزیت‌‌‌های ژئوپلیتیک و منابع انسانی خود، جایگاهی باثبات در اقتصاد جهانی بیابد.
