آینده همکاری در خاورمیانه
بحران در خاورمیانه از رگ گردن به شما نزدیک‌‌‌تر است. همین چند هفته پیش بود که محمد بن‌سلمان از تغییر چهره خاورمیانه و ظهور اروپای جدید در این منطقه سخن گفت و از کریدور I۲U۲ با همکاری عربستان‌سعودی، اسرائیل و هند و با همراهی عراق، امارات و برخی دیگر از کشورهای منطقه رونمایی شد. حالا اما با اینکه یک‌ماه از آن روز می‌‌‌گذرد، نه‌تنها بستر همکاری فراهم نشده، بلکه بازیگران خاورمیانه بر سر مساله فلسطین جدالی تمام‌عیار را آغاز کرده‌‌‌اند. نگاهی به این وضعیت این پرسش را به ذهن متبادر می‌کند که آیا ایده تجارت آزاد که از کانت تا اسمیت و از ویلسون تا فریدمن موافق آن بودند و بر ضرورت بروز آن برای ظهور پایدار صلح تاکید می‌‌‌کردند، در خاورمیانه امکان‌‌‌پذیر است؟
تجارت آزاد به‌عنوان مبنایی برای همکاری و مشارکت میتواند رفاه را برای ساکنان خاورمیانه به ارمغان آورد و نوآوری را به‌عنوان قلب تپنده توسعه اقتصادی، در شریان‌‌‌های اقتصاد این منطقه جاری سازد. «باشگاه اقتصاددانان» در پرونده امروز با طرح پرسش درباره امکان‌‌‌پذیری همکاری و تجارت میان بازیگران خاورمیانه سعی کرده است چشم‌‌‌انداز توسعه در این بخش از جهان را مورد ارزیابی قرار دهد. بسیاری معتقدند خاورمیانه در صورت گذار به شکل جدید از همکاری میان محورهای قدرت میتواند بخش عظیمی از چالش‌های ساختاری خود اعم از رشدهای ضعیف، تورم‌های بالا و ساختار تولید تک‌محصولی را پشت سر بگذارد اما تحقق چنینی اهدافی منوط به بستری فراگیر برای همکاری بلندمدت بین این بازیگران است.
