اعدام فاطمی، سحرگاه خونین
حسین فاطمی، سیاستمدار و روزنامهنگار ایرانی و وزیر امورخارجه ایران در دولت دکتر محمد مصدق ۱۹ آبان ماه ۱۳۳۳ در تهران اعدام شد. حسین فاطمی پس از کودتای ۲۸ مرداد در منزل دوستانش مخفی شده بود. تا آنکه ۶ اسفند همان سال بازداشت شد.
فریدون مظاهر تهرانی شاهد این ماجرا مینویسد:«ناگهان شعبان بیمخ و یارانش با چاقوهای برهنه به دکتر فاطمی حملهور شده و ضرباتی چند وارد کردند. خانمی که بعدا فهمیدم خانم سلطنت فاطمی، خواهر دکتر فاطمی است و از طریق خبر رادیو مطلع شده بود که برادرش را دستگیر کرده و به محل دفتر فرمانداری نظامی تهران که آن موقع در داخل کاخ شهربانی (ساختمان ۷ فعلی وزارتخارجه) بود آوردهاند خود را به آن محل رسانده که مصادف با حمله چاقوکشان به دکتر فاطمی شده و خود را سپر بلا کردهبود. حملهکنندگان شش ضربه به دکتر فاطمی و ۱۰، ۱۱ ضربه به خانم سلطنت فاطمی وارد کردند. دکتر فاطمی را درحالیکه روی زمین افتاده بود و خون از بدنش جاری بود با همان جیپی که آورده بودند از محل دور کردند. در آن تاریخ رئیس کل شهربانی سپهبد مهدیقلی علویمقدم، فرماندار نظامی تهران سرتیپ تیمور بختیار و فرمانده گارد شاهنشاهی سرتیپ نعمتالله نصیری (ارتشبد بعدی) بودند.»دکتر فاطمی سرانجام پس از محاکمه غیرعلنی در دادگاه نظامی (۷ مهر ۱۳۳۳) به دلیل اقدام برای برکناری شاه و اقدام علیه سلطنت در سحرگاه ۱۹ آبان ۱۳۳۳ به شهدای راه آزادی پیوست.