شکل‌گیری حصار صفوی
شاه طهماسب صفوی بیشتر برای زیارت حضرت حمزه که او را جد اعلای خود می‌دانست و در شهرری مدفون است از قزوین به حضرت عبدالعظیم می‌آمد و هربار چند روزی را به شکار می‌گذراند. به سبب فراوانی صید و آب و درخت بر آن شد تا ده طهران را به‌صورت پایگاهی مطمئن در آورد.
بنابراین در ٩٦١ قمری دستور داد تا گرداگرد آن حصاری کشیدند که به تیمن ١١٤ سوره قرآن، ١١٤ برج در آن ایجاد و در زیر هر برج یک سوره از قرآن دفن کردند. این حصار دارای چهار دروازه بود؛ «دروازه حضرت عبدالعظیم» در نزدیکی میدان مولوی در تقاطع بازار و خیابان مولوی، «دروازه شمیران» در خیابان چراغ برق در مدخل پامنار، «دروازه قزوین» در انتهای بازارچه معیر در محل میدان شاپور، «دروازه دولاب» در کمرکش خیابان ری. این حصار و دروازه‌ها تا اواسط سلطنت ناصرالدین شاه پا برجا بود.
