انزوای راست افراطی در اروپا

به گزارش سی‌ان‌ان، درحالی‌که رهبرانی نظیر «خیرت ویلدرز» در هلند و «ویکتور اوربان» در مجارستان این پیروزی‌ها را ستوده‌اند، احزاب اصلی راست‌گرا در فرانسه، ایتالیا و بریتانیا موضع سکوت در پیش گرفته‌اند. در فرانسه، «مارین لوپن» سال‌هاست تلاش می‌کند با فاصله گرفتن از ادبیات تند گذشته، چهره‌ای پذیرفتنی‌تر از حزب «اجتماع ملی» ارائه دهد تا مسیر ورودش به کاخ الیزه در انتخابات۲۰۲۷ هموار شود. در مقابل، اظهارات یکی از چهره‌های ارشد «آلترناتیو برای آلمان» در کم‌اهمیت جلوه دادن نقش جنایتکارانه اس‌اس و طرح‌های تندروانه اخراج گسترده افراد دارای تبار خارجی، از خط قرمزهای اجتماع ملی عبور کرد و به قطع همکاری‌های پارلمانی دو طرف انجامید.

از سوی دیگر، سیاست خارجی نیز به محل اختلافی جدی بدل شده است. «جورجیا ملونی»، نخست‌وزیر ایتالیا، با تاکید بر ناتو و حمایت از اوکراین کوشیده جایگاه خود را در ساختار رسمی سیاست اروپا تثبیت کند و اختلاف‌ها را «آشتی‌ناپذیر» خوانده است؛ درحالی‌که تمایلات آشکار حزب آلمانی به مسکو و مخالفت شدید با کمک به کی‌یف، حتی انتقاد سیاستمدارانی چون «نایجل فاراژ» در بریتانیا را به دنبال داشته است. به گفته یک کارشناس چتم‌هاوس، پیوند نزدیک این حزب با ترامپ، که در اروپا روزبه‌روز نامحبوب‌تر می‌شود نیز از دلایل این فاصله‌گیری است. رشد پایگاه رأی این حزب، همتایان اروپایی آن را در وضعیتی پیچیده قرار داده است؛ چراکه نزدیکی به چنین جریان افراطی می‌تواند روند خروج آنها از حاشیه سیاست و راهیابی به قدرت مرکزی را با هزینه‌هایی سنگین مواجه کند.