پایان عصر گفتوگوهای خصوصی
دورانی که هر گفتوگویی بهطور پیشفرض خصوصی تلقی میشد، به پایان رسیده است. دیگر کسی برای ضبط کردن اجازه نمیگیرد؛ حتی با اینکه در برخی موقعیتها این کار ممکن است به معنای نقض قانون باشد. به گفته کسانی که مکالمات را ضبط میکنند، اگر هدف افزایش بهرهوری باشد، این کار دیگر عجیب یا نگرانکننده نیست.
«اریک بان»، سرمایهگذار خطرپذیر در سانفرانسیسکو، میگوید که حدود یک سال پیش متوجه این روند شد. او میگوید در جلساتی که با بنیانگذاران استارتآپها دارد، آنها تلفنهای همراهشان را روی میز کنفرانس میگذارند و آرامآرام به سمت او میلغزانند؛ انگار او یک ورزشکار است که پس از پایان مسابقه در حال مصاحبه است.
بان قبلا از افراد میپرسید که آیا مکالمه در حال ضبط شدن است یا نه. پاسخ همیشه این بود: «بله»، و بعد هم میپرسیدند: «اشکالی ندارد؟» اما این روزها دیگر از قبل فرض را بر این میگذارد که مکالمه در حال ضبط شدن است و به همین دلیل، کلماتش را با دقت بیشتری انتخاب میکند. او میگوید: «دیگر این را بخشی از عرف معمول میدانم.»
با گسترش عینکهای هوشمند مجهز به دوربین، دستبندهایی که با هوش مصنوعی همه چیز را ضبط میکنند و دیگر ابزارهای پنهان، جامعه در حال تجربه یک تغییر اساسی است. اما هنوز مشخص نیست که ما تا چه اندازه در این روند حق انتخاب خواهیم داشت، یا اگر همه بدانیم که گفتوگوهایمان برای همیشه ثبت و بایگانی میشوند، این آگاهی تا چه حد شیوه صحبت کردن ما را تغییر خواهد داد.
«امی چانگ»، بنیانگذار یک استارتآپ که شرکت سرمایهگذاری بان در آن سرمایهگذاری کرده و خدمات تحلیل دادههای فروش ارائه میدهد، از هوش مصنوعی برای رونویسی تقریبا تمام گفتوگوهایش استفاده میکند.
در یک کنفرانس کاری که ماه مه در شهر آلبوکرکی ایالت نیومکزیکو برگزار شد، چانگ یک سنجاق کوچک با چراغ قرمز به لباسش زده بود که نشان میداد دستگاه در حال ضبط است. در نهایت، یکی از مسوولان کنفرانس به او نزدیک شد و گفت این وسیله باعث ناراحتی و احساس معذب بودن حاضران شده است. اما این درخواست، برای چانگ برخورنده بود. او میگوید: «این روش من است. قرار نیست بگویم چه کسی چه حرفی زده است. فقط برای افزایش آگاهی و اطلاعات خودم از آن استفاده میکنم.»
همچنین چانگ عمدتا اولین قرارهای کاری خود را با استفاده از اپلیکیشن گرنولا ضبط میکند. او تلفن همراهش را روی میز یا کنار صندلی میگذارد و پس از پایان قرار، فایل ضبطشده را بهطور خودکار برای کلود، مدل هوش مصنوعی شرکت آنتروپیک، میفرستد تا عملکردش را تحلیل کند و به او بازخورد بدهد.
«میشل لیم»، مدیرعامل یک استارتآپ کوچک هوش مصنوعی، میگوید حدود یک سال پیش، وقتی در یک گفتوگوی بعدی، طرف مقابل عین برخی از جملاتی را که او در یک تماس تلفنی گفته بود، برایش تکرار کرد، شوکه شد. او مطمئن بود که مکالمهاش ضبط شده و از این موضوع بسیار ناراحت شد.
در ایالت کالیفرنیا، ضبط یک گفتوگوی خصوصی تنها در صورتی قانونی است که همه افراد حاضر در آن مکالمه رضایت خود را اعلام کرده باشند.
اما نگاه لیم به مرور نسبت به آنچه میتوان شیوه قابل قبول ضبط مکالمات دانست، تغییر کرده است. حالا او از همان ابتدا فرض را بر این میگذارد که مکالماتش در حال ضبط شدن هستند و حتی در شرکت خودش نیز این کار را تشویق میکند. اپلیکیشن گرنولا در همه جلسات رسمی داخلی بهطور پیشفرض فعال است و وقتی کارکنان کنار میز یکدیگر بهطور غیررسمی با هم گفتوگو میکنند، اغلب آن را روشن میکنند.
او میگوید: «در شرکت، وقتی وسط یک گفتوگو متوجه میشویم که فراموش کردهایم گرنولا را روشن کنیم، واقعا ناراحت میشویم. آرزو میکنم در هر اتاق یک گرنولا وجود داشت.» لیم همچنین میگوید معمولا حتی خارج از محیط کار هم از دیگران نمیپرسد که آیا مکالمه در حال ضبط شدن است یا نه. او میگوید: «این سوال تقریبا حال و هوای گفتوگو را از بین میبرد.»
دستیارهای هوش مصنوعی برای یادداشتبرداری از چند سال پیش وارد جلسات شدند، اما معمولا حضور آنها بهنوعی اعلام یا مشخص میشد. با این حال، اپلیکیشنهایی که بدون هیچگونه هشدار یا اعلامی مکالمات را ضبط یا رونویسی میکنند، تازه در سالهای اخیر بهسرعت رواج پیدا کردهاند.
گرنولا که در سال ۲۰۲۳ معرفی شد، در واقع صدای مکالمه را ضبط یا فایل صوتی آن را ذخیره نمیکند، اما گفتوگوها را کلمه به کلمه رونویسی میکند. سپس میتواند خلاصهای از مکالمه و فهرستی از اقدامات لازم را ارائه دهد. بر اساس گزارش شرکت تحلیل بازار «سنسور تاور»، اپلیکیشن موبایل گرنولا از زمان عرضه تاکنون ۷۵۸ هزار بار دانلود شده و تعداد کاربران موبایلی آن در فصل دوم ۲۰۲۶، به ۱۲۲ هزار نفر رسیده است. هنگام استفاده از گرنولا در تماسهای زوم، هیچ نمادی بهطور خودکار نمایش داده نمیشود و در تماسهای تلفنی نیز هیچ اعلان صوتیای پخش نمیشود که نشان دهد این برنامه فعال است.
«الکس آلبن»، استاد حقوق حریم خصوصی و امنیت سایبری در دانشکده حقوق دانشگاه UCLA، میگوید افراد معمولا بخشی از حریم خصوصی خود را در برابر شرکتی که برای آن کار میکنند واگذار میکنند. به همین دلیل، کارکنان احتمالا ناچارند ضبط یا رونویسی مکالماتشان از سوی کارفرما را بپذیرند. اما زمانی که افراد با مشتریان یا شرکتهای خارج از سازمان در ارتباط هستند و با آنها جلسه برگزار میکنند، شرایط متفاوت است. او میگوید: «شرکتها باید در استفاده از تکنولوژیهایی که بهطور خودکار مکالمات را ضبط میکنند، بسیار محتاط باشند؛ مخصوصا زمانی که پای اشخاص یا شرکتهای ثالث در میان است.»
منبع: Wall Street Journal
