دکه - ۱۴۰۵/۰۳/۳۱
این استاد جامعهشناسی در بخشی از این مصاحبه میگوید: «ادامه جنگ میتوانست به یک بحران جهانی تبدیل شود و همین مساله باعث شد اراده عمومی برای پایان دادن به آن شکل بگیرد. نیروهای مسلح ایران نشان دادند که توان دفاعی بالایی دارند؛ اما هدفشان گسترش جنگ یا تصاحب سرزمینهای دیگر نبوده است. هر زمان که دشمن به سمت آتشبس حرکت کرده، ایران هم آن را پذیرفته است؛ حتی زمانی که دست بالا را در جنگ داشتیم. این جامعهشناس همچنین با تبیین این واقعیت که جامعه ایران بهطور کلی به دنبال سازگاری، توسعه و دموکراسی است، تصریح کرد: «در زمان جنگ بسیاری از فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی عملا متوقف شده بود. تنها گروههای محدودی ممکن است با این روند مخالف باشند، اما وزن اجتماعی آنها در مقایسه با اکثریت جامعه چندان زیاد نیست.»
روزنامه کیهان در بخش «یادداشت روز» خود به تفاهمنامه ایران و آمریکا نقد کرده است و دو سوال اساسی مطرح میکند؛ اول اینکه چرا پذیرفتید درباره انرژی هستهای مذاکره کنید؟ دوم به این موضوع میپردازد که زمان به نفع ما بوده؛ به چه دلیل الان تفاهمنامه امضا شده است؟ در بخشی از این یادداشت روزنامه کیهان آمده است: «مضمون پیام رهبر معظم این است که مورد یا موارد بایستهای وجود دارد که در متن نیست و مورد یا مواردی در متن است که بایسته نیست. نوعی خوشبینی بیدلیل وجود داشته و این در شتاب گرفتن روند «تفاهم اولیه» موثر بوده است. زمان در اختیار ایران بود و هرچه به سمت پایان تابستان نزدیک میشویم، دولت متجاوز آمریکا با مسائل بغرنجی مواجه میشد و به دادن امتیاز برای عبور از آن احتیاج پیدا میکرد. در بحث مهم تنگه هرمز، چرا بحث تنگه را که جزو لاینفک حقوق مشترک ایران و عمان است، به یک محور در مذاکرات پذیرفتهایم؟ در بحث هستهای، مذاکره با آمریکا و ذکر آن در یادداشت تفاهم منطق قابل دفاعی ندارد و مذاکره با آمریکا ما را از حقوق مندرج در NPT هم عقبتر میراند.
