اعتراف عجیب نویسنده برنده نوبل
به گزارش ایسنا، این نویسنده ۶۴ ساله در این باره گفت: «هنگام نوشتن آخرین رمانم از این مدل پیشرفته پرسیدم که شخصیتهای اصلی من چند دهه پیش در یک مهمانی رقص به چه نوع آهنگهایی گوش میدادند، و هوش مصنوعی چند عنوان به من داد. اغلب من فقط از هوش مصنوعی میپرسم که عزیزم، چگونه میتوانیم این را به زیبایی توسعه دهیم؟ حتی اگر هوش مصنوعی خطاهای واقعی در الگوریتمها از نظر اقتصاد و دادههای سخت داشته باشد، باید اضافه کنم که در داستاننویسی ادبی، این فناوری مزیتی باورنکردنی است.» توکارچوک در ادامه و در بخش دیگری از این مصاحبه میگوید: «شاید آیندهای همزیستانه و همکاری با هوش مصنوعی به نویسندگان کمک کند. برخلاف نگرانیها، من معتقدم که ما نویسندگان به دلیل ماهیت خاص حرفهمان، سریعترین و نزدیکترین تعامل را با ابزارهایی مانند هوش مصنوعی خواهیم داشت.
سرها و ذهنهای ادبی ما به روشی کاملا متفاوت عمل میکنند؛ کار هوش مصنوعی بر اساس ارتباط محیطی و بر تداعیگری گسترده حقایق استوار است که به شدت با تفکر تونلی باریک و بسیار متمرکز دانشگاهیان متفاوت است. من بالاترین نسخه پیشرفته یک مدل زبانی را خریداری کردهام و عمیقا شوکه میشوم از اینکه چگونه افقهایم را به طور خارقالعادهای گسترش میدهد و تفکر خلاقانه من را عمیقتر میکند.» توکارچوک همچنین ادعا میکند که پروژه فعلی او آخرین پروژهاش خواهد بود، زیرا او معتقد است که خوانندگان دیگر به کارهای ادبی پیچیده علاقه ندارند. او میگوید برای روشهای قدیمی سوگواری میکند اما به نظر میرسد پذیرفته است که آنها برای همیشه از بین رفتهاند.
