پادشاه بریتانیا به مناسبت دویستوپنجاهمین سالگرد استقلال آمریکا وارد این کشور شد
ماموریت چارلز برای نجات دیپلماسی
به گزارش سیانان، برای پادشاه، این سفر فقط درباره ترامپ نیست؛ بلکه درباره آمریکا و تاریخ مشترک دو کشور است. یک منبع بریتانیایی مطلع از برنامههای سفر دولتی به سیانان گفت که این رابطه «فراتر از ریاستجمهوری است.» آنها به ارزشهای مشترک، فرهنگهای درهمتنیده با اقتصادها و ترتیبات امنیتی اشاره کردند. این منبع افزود: «همه این موارد پیش از این لحظه کنونی وجود داشتهاند و مدتها پس از آن نیز ادامه خواهند یافت.» دلیل آن این است که وقتی ترامپ از قدرت کنار رود، پادشاه باید با رئیسجمهور بعدی و رؤسای جمهور پس از آن همکاری کند تا زمانی که پسرش ویلیام جانشین او شود. این منبع به سیانان توضیح داد که «واقعیت» این است که دو کشور در گذشته بر سر همهچیز، از ویتنام گرفته تا بحران سوئز، با یکدیگر اختلافنظر داشتهاند، اما در نهایت در طول جنگهای جهانی، جنگ سرد و تاسیس سازمان ملل دوباره به یکدیگر پیوستهاند. این منبع تاکید کرد که اوضاع همیشه نباید «گل و بلبل» باشد.
منابع بریتانیایی گفتند که برنامه پادشاه با رویکردی گستردهتر برای مردم آمریکا تنظیم شده است. در واشنگتن، کاخ سفید هدایت هر برنامهای را که در اقامتگاه اجرایی رخ میدهد، بر عهده خواهد داشت؛ برنامههایی مانند دیدار خصوصی پادشاه و ترامپ، بازدید از کندوی عسل جدید کاخ سفید، سان دیدن از مراسم نظامی با شلیک ۲۱ گلوله توپ و ضیافت شام دولتی. به گفته منبع بریتانیایی آشنا با برنامههای سفر، کد لباس این مراسم «کراوات سفید» است که بالاترین سطح لباس رسمی شبانه در مقایسه با لباسهای نیمهرسمی محسوب میشود و نشاندهنده بالاترین سطح احترام برای رئیس دولت بریتانیاست. همچنین پادشاه و ملکه در یک مهمانی که نمایانگر اقشار مختلف جامعه آمریکاست شرکت خواهند کرد و در اواخر هفته با اهدای تاج گل، یاد کسانی را که جان خود را در خدمت به ایالات متحده، بریتانیا و متحدانشان از دست دادهاند، گرامی میدارند. آنها همچنین در ایالت دموکرات ویرجینیا با جوامع بومی دیدار خواهند کرد تا درباره حفاظت از محیطزیست و همچنین موضوع بحثبرانگیز حقوق زمین گفتوگو کنند. پادشاه پس از ترک آمریکا، پیش از پرواز به سمت بریتانیا به برمودا سفر خواهد کرد.
نقطه اوج این سفر، سخنرانی پادشاه در نشست مشترک کنگره است؛ این دومین باری است که یک پادشاه بریتانیا چنین کاری انجام میدهد. اولین بار ملکه الیزابت دوم (مادر پادشاه فعلی) در کنگره سخنرانی کرده بود. گمانهزنیها حاکی از این است که پادشاه بریتانیا مستقیما با مردم آمریکا سخن بگوید، نه آنکه در مدح رئیسجمهوری خاص مدیحهسرایی کند. هنگامی که روز پنجشنبه از ترامپ پرسیده شد آیا سفر پادشاه چارلز و ملکه کامیلا میتواند به بهبود روابط متزلزل آمریکا و بریتانیا کمک کند، او لحن مثبتی به خود گرفت و در مصاحبهای تلفنی با بیبیسی گفت: «قطعا، پاسخ مثبت است.» وی افزود: «من او را به خوبی میشناسم، سالهاست که او را میشناسم. او مردی شجاع و انسان بزرگی است. حضور آنها قطعا تاثیری مثبت خواهد داشت.» نقش سلطنتِ غیرسیاسی بریتانیا همواره این بوده است که با تشریفات و مراسم خود، توجهات را از آشفتگیهای سیاسی روزمره دور کرده و به پیوندهای ماندگارتر معطوف کند.
سیانان در بخش دیگری در گزارش خود نوشت، دونالد ترامپ در توصیف روابط میان ایالات متحده و بریتانیا گفت: «کلمه «ویژه» اصلا برای توصیف این رابطه کافی نیست. ما مانند دو نت در یک آکورد، یا دو مصرع از یک شعر هستیم؛ هر کدام به تنهایی زیبا هستند، اما در واقع ساخته شدهاند تا با هم نواخته و خوانده شوند.» این سخنان در ماه سپتامبر بیان شد، زمانی که رئیسجمهور آمریکا در ضیافتی به میزبانی پادشاه چارلز سوم به مناسبت دومین سفر بیسابقه دولتی خود به بریتانیا سخنرانی کرد. اما دیگر چنین نیست و ترامپ لحن خود را عوض کرده است. رئیسجمهور آمریکا، کر استارمر، نخستوزیر بریتانیا را به دلیل امتناع از کمک نظامی به ایالات متحده در جنگ با ایران، «بازنده»خواند. او گفت که استارمر «چرچیل نیست» و در عوض او را با نویل چمبرلین، رهبر پیشین بریتانیا که با هیتلر مماشات میکرد، مقایسه نمود. اکنون وظیفه پادشاه چارلز است که به ترمیم این رابطه کمک کند.
«رابطه ویژه» از زمان استقلال آمریکا تاکنون فراز و نشیبهای بسیاری را پشت سر گذاشته است؛ از به آتش کشیده شدن کاخ سفید توسط بریتانیا در جنگ ۱۸۱۲ تا حمله آمریکا به گرانادا در سال ۱۹۸۳، در زمانی که ملکه الیزابت دوم رئیس دولت آن بود. روابط اکنون دوباره در سطح پایینی قرار دارد. استارمر پیشتر به دلیل مدیریت موفقیتآمیز سال اول از دور دوم ریاستجمهوری ترامپ مورد تحسین قرار گرفته بود؛ اما سال دوم به دلیل اختلافات بر سر جنگ ترامپ علیه ایران، متلاطمتر بوده است. اگرچه پادشاه بریتانیا باید فراتر از سیاست عمل کند، اما دولت او امیدوار است که این سفر بتواند به کاهش تنشها کمک کند. چارلز به نوعی به برگ برنده دولت بریتانیا تبدیل شده است. با تمام این تفاصیل، اختلافات عمیقی بین پادشاه و رئیسجمهور وجود دارد. طرحهای ترامپ در خصوص سوختهای فسیلی از آن دست سیاستهایی است که چارلز، به عنوان یکی از حامیان قدیمی محیط زیست، دههها با آن مخالفت کرده است. درحالیکه پادشاه از حامیان مزارع بادی است، ترامپ از آنها بیزار است.