جنگ داخلی سودان
در میانه آشوب‌های پی‌درپی خاورمیانه و شمال آفریقا، سودان بار دیگر به نقطه‌ای بحرانی در نقشه تحولات منطقه‌ای بدل شده است. کشوری که در سال ۲۰۱۹ با سقوط عمرالبشیر، امید به گذار مسالمت‌آمیز به دموکراسی را در دل شهروندانش زنده کرد، امروز گرفتار جنگی درونی میان دو فرمانده نظامی است؛ جنگی که ریشه در ساختار قدرتی دارد که سه دهه بر مبنای بی‌اعتمادی و رقابت میان نهادهای امنیتی شکل گرفت.
در این ساختار، سیاست موسوم به «کودتاپرهیزی» – ایجاد مراکز قدرت موازی برای جلوگیری از شورش ارتش – نه‌تنها ثبات نیاورد، بلکه زمینه‌ساز شکاف‌های تازه‌ای شد که اکنون سودان را تا مرز فروپاشی پیش برده است. درگیری میان ارتش سودان به فرماندهی ژنرال عبدالفتاح البرهان و نیروهای پشتیبانی سریع به رهبری محمد حمدان دقلو (حمیدتی) تنها نزاعی نظامی نیست؛ بازتابی است از بحران مشروعیت، فروپاشی نهادهای مدنی و رقابت ژئوپلیتیک بازیگران منطقه‌ای. کاهش کمک‌های خارجی، قطع جریان سرمایه و گسترش ناامنی، اقتصاد سودان را به رکودی بی‌سابقه کشانده است.
در چنین شرایطی، آینده سیاسی خارطوم نه در میدان نبرد، بلکه در توان جامعه مدنی و اراده قدرت‌های خارجی برای مهار این دور باطل کودتاها رقم خواهد خورد؛ دوری که از زمان استقلال این کشور در ۱۹۵۶ تاکنون، اجازه نداده سودان روی ثبات را ببیند. باشگاه اقتصاددانان روزنامه «دنیای اقتصاد» در این پرونده تلاش دارد تحولات اخیر در سودان را مورد بررسی قرار دهد.
