کودکـان فقر و سرمایهانسانی
فائزه پوزش : کاهش سرمایهگذاری خانوارها روی کودکان چه اثری بر سطح سرمایه انسانی در کشور خواهد داشت؟ شواهد بیشماری وجود دارد که در وضعیت فعلی، بسیاری از خانوارها با کاهش سرمایهگذاری روی فرزندان، وضعیت خاصی را برای کودکان رقم زده و آنها را درگیر فقر کردهاند. با اینکه در ادبیات علم اقتصاد تحلیلهای مختلفی پیرامون نسبت سطح باروری و سرمایه انسانی وجود دارد، اما اصل قضیه این است که کودکان، قربانیان بزرگ افول اقتصادی در کشور هستند.
یکی از قابهای این داستان، ترک تحصیل کودکان در مقاطع ابتدایی و متوسطه است که طبق گزارش مرکز آمار ایران ابعاد تلخی در سالیان اخیر به خود گرفته است. قاب دیگر این داستان کودکانی هستند که از آنها بهعنوان کودکان کار یاد میشود. شواهد موجود نشان میدهد زاد و ولد در خانوادههایی که حتی قادر به تامین مواد خوراکی خود نیستند، نرخ فقر را افزایش خواهد داد که این موضوع مساله توسعه اقتصادی را نیز بهمراتب خدشهدار میکند. به گفته کارشناسان، نرخ فقر در سال ۱۴۰۱ حدود ۳۰درصد بود که حضور این خانوارها در این رقم نقش مهمی ایفا کرده است. از سوی دیگر جمعیت بسیاری از آنها جاماندگان از تحصیل هستند که در سالهای آتی آمار بیکاری و بیسوادی در ایران را صعودی میکنند. البته حضور این کودکان در خیابانها، مترو و... ناامنی را برای آنها به دنبال خواهد داشت که دولت برای بهبود توسعه، رفع فقر و از سوی دیگر رفاه بیشتر این کودکان باید اقداماتی را در نظر بگیرد. با استناد به مطالب فوق، «باشگاه اقتصاددانان» در پرونده امروز خود با بهرهگیری از تحلیل افراد صاحبنظر این حوزه به بررسی دقیق فقر کودکان در ایران پرداخته است.