کلودیا گلدین زیر ذرهبین
نیلوفر ادیب : تصور اینکه روزی روزگاری یک زن به‌تنهایی بتواند جایزه نوبل اقتصاد را کسب کند، تا یک‌دهه پیش سخت بود. حتی زمانی که النور اوستوروم، استاد برجسته دانشگاه آریزونا و پژوهشگر باسابقه حوزه اقتصاد سیاسی در سال ۲۰۰۹ به طور مشترک با الیور ویلیامسون، جایزه نوبل را برای کار روی تراژدی منابع مشترک دریافت کردند، همه تعجب کردند. بیهیچ اغراقی زنان در تاریخ علم اقتصاد در ظاهر یک جریان حاشیه‌‌‌ای بودند که کمتر کسی به آنها بها می‌‌‌داد.
جایزه نوبل اما در ۱۵سال اخیر سه‌بار زنان را واجد دریافت جایزه دانسته است که جایزه امسال کلودیا گلدین حلاوت خاصی داشت. دلیل این موضوع اختصاصی بودن جایزه برای این کارآگاه باسابقه بازار کار بود. گلدین که همواره خود را یک جست‌وجوگر حقیقت و کاشف معماها لقب داده، علاوه بر اینکه پایی در مکتب جریان اصلی دارد، به پژوهش‌‌‌هایی با رویکرد تاریخی که چندان باب میل اقتصاددانان جریان اصلی نیست، علاقه نشان داده است. مهم‌ترین ویژگی کار او اما قطعا داده‌محور بودن تحقیقاتش پیرامون بازار کار و اثر تحولات اقتصادی روی مشارکت زنان در این بازار است. بااین‌حال گلدین صرفا یک اقتصاددان بازار کار نیست.
مقاله مشترک او با فرانک لوئیس با عنوان هزینه اقتصادی جنگ داخلی آمریکا در سال ۱۹۷۵ یکی از درخشان‌‌‌ترین پژوهش‌‌‌های اقتصادی پیرامون اثر جنگ بر اقتصاد است. او در این مقاله با تاختن به تبعات فزاینده جنگ نسبت به دیدگاه‌‌‌های پژوهشگران در مورد مثبت بودن جنگ برای توسعه اقتصادی آمریکا موضع می‌گیرد. او در این مقاله با اشاره به نابودی سرمایه مولد، بی‌ثباتی سیاسی و تغییرات در ترکیب نیروی کار، از عوارض فراوان جنگ برای اقتصادها پرده برمی‌دارد. کلودیا گلدین بیهیچ شک اقتصاددانی توانمند است. خواندن آثار او نیز برای دانشجویان علم اقتصاد و پژوهشگران علوم اجتماعی حاوی نکات قابل تاملی است.
