چارلز مک‌لین‌اندروز مورخ آمریکایی از پیشگامان «مکتب امپریال»
روح‌‌اله حاتمی : چارلز مک لین اندروز مورخ آمریکایی و از صاحب‌نظران برجسته تاریخ استعمار آمریکا بود. وی ۱۰۲مقاله علمی و کتاب نوشت و بیش از ۳۶۰مطلب در زمینه نقد کتاب و... در نشریات مختلف منتشر کرد. از وی به‌عنوان یکی از پیشگامان «مکتب امپریال» یاد می‌شود که در آن اثرات امپراتوری بریتانیا در قرن۱۸ مورد بررسی قرار گرفته است و عموما تحسین می‌شود. از دیدگاه برخی از محققان، میراث وی در حوزه تاریخ میراثی بغرنج و دوگانه است. از یکسو وی اصرار دارد که تمامیت تاریخ را باید مبتنی بر وقایع و یافتن، سازمان‌دهی و سنجش شواهد قرار داد و از دیگر سو حکم می‌دهد که نمی‌توان آمریکای استعماری را بدون در نظر گرفتن انگلستان درک کرد.
وی در ۲۲ فوریه ۱۸۶۳ در وترزفیلد، کنتیکت به دنیا آمد و لیسانس خود را در ۱۸۸۴ از کالج ترینیتی در کنتیکت دریافت کرد و پیش از ورود به دانشگاه جان هاپکینز دو سال را به‌عنوان مدیر دبیرستان گذراند.
در ۱۸۸۹ دکترا گرفت و تا سال۱۹۱۰ در کالج برین مار و دانشگاه جان هاپکینز به‌عنوان استاد مشغول به کار بود. پس از آن تا ۱۹۳۱ استاد تاریخ دانشگاه ییل بود. وی در ۱۹۳۵ به‌دلیل جلد نخست تاریخ چهار جلدی‌اش با نام «دوران استعماری تاریخ آمریکا» موفق به دریافت جایزه پولیتزر تاریخ شد.
از آنجا که اجداد وی از هفت نسل قبل در کنتیکت ساکن بودند عجیب نیست که او سخت شیفته تاریخ استعماری آمریکا و به‌ویژه تاریخ کنتیکت شود. اندروز همراه با هربرت ال.ازگود پیشگام رویکردی جدید به تاریخ استعماری آمریکا شدند که از آن به رویکرد «امپریال» تعبیر شده است. آن دو بر روابط نزدیک کلونی‌ها با بریتانیای کبیر تکیه کرده و در این زمینه مقالاتی مهم در «گزارش سالانه انجمن تاریخ آمریکا» منتشر کردند. اندروز به جای تاکید بر ذات حاکمیت مستبدانه و ظلمانی بریتانیا که آگاهانه اعمال می‌شد و در نهایت به انقلاب آمریکا انجامید، این تضاد را نتیجه ای گریزناپذیر از ناتوانی دولتمردان بریتانیایی از درک تغییرات در جامعه آمریکا می‌داند. وی در واقع از بررسی ساختار استعماری، مستبدانه و سرکوب‌گرانه بریتانیا در آن دوران دوری می‌کند. با این حال تحقیقات دقیق وی درباره منابع آرشیوی و وسعت ارجاعات وی از سوی مورخان تحسین شده است. او در سال ۱۹۲۴ نوشت: نگرش یک ملت به تاریخ خود، همانند گشودن پنجره‌ای به سمت روح آن ملت است و از مردان و زنان چنین ملتی، درصورتی‌که نسبت به گذشته خود رویکردی توام با صداقت، روشن‌بینی و فکر باز نداشته باشند، نمی‌توان انتظار داشت به وظایف بزرگ کنونی خود عمل کنند. وی در سپتامبر ۱۹۴۳ درگذشت.
