تنوع صادراتی؛ شاید وقتی دیگر؟

دنیای‌اقتصاد: یکی از ایرادات سیاست صادراتی ایران در همه سال‌های گذشته، بی‌‌تفاوتی نسبت به تنوع پایین محصولات صادراتی است. موضوعی که تحریم کشور را به امری ساده برای قدرت‌های جهانی تبدیل می‌کند. در این‌باره مرکز پژوهش‌های مجلس اعلام کرد: شاخص پیچیدگی نشان می‌دهد که در ۵۰ سال اخیر وضعیت ایران در زمینه تنوع محصولات صادراتی در مقایسه با سایر کشورها نه‌تنها بهبود نیافته، بلکه بسیار بدتر شده و به رتبه ۸۸ (در سال ۲۰۱۶) رسیده است. تنوع بخشی به محصولات صادراتی (یکی از دو محور نظریه پیچیدگی) به‌عنوان بنیانی برای رشد اقتصادی از سوی دانشمندان مطرح است و اصولا فرآیند توسعه اقتصادی را فرآیند تغییر ساختاری تعریف می‌کنند؛ به گونه‌‌ای که کشورها از تولید «کالاهای کشورهای فقیر» به سمت تولید «کالاهای کشورهای ثروتمند» حرکت کنند. استراتژی توسعه صنعتی یا سیاست صنعتی عامل این تغییر ساختار بوده و سیاست‌های تجاری و دیپلماسی اقتصادی ابزاری برای سیاست صنعتی است.