سنگر‌سازان بی‌سنگر
عبدالرضا صالحی/ دبیر انجمن تولیدکنندگان و واردکنندگان ماشین‌آلات سنگین معدنی، ساختمانی و راه‌سازی
بی‌شک با دیدن این جمله همگی یاد و خاطره جهادگران جان برکف دفاع مقدس برایمان زنده می‌شود. سلحشورانی که با این غول‌های آهنین جانانه در مقابل آتش گلوله‌های دشمن از سرزمین عزیزمان دفاع کردند. سنگر سازانی که اکنون خود بی‌سنگر هستند. نقش ماشین‌آلات سنگین در دفاع مقدس هنوز مثال زدنی است که اگر همت و دانایی مسوولان آن زمان در تدارک و پشتیبانی ماشین‌آلات نبود، خسارت جانی و مالی این جنگ خانمان‌سوز بسیار فراتر می‌بود.
حال چه شده است که این صنعت به فراموشی سپرده شده و تک تک ماشین‌آلات به مثابه سربازان جنگ در صحنه تولید یکی پس از دیگری نقش بر زمین شده و از پا می‌ایستند. زمین‌گیر شدن ماشین‌آلات سنگین دیر زمانی است که شروع شده و عنقریب در صورت عدم توجه و حمایت حاکمیت، در سال جهش تولید، تولید معادن را با چالش پیچیده‌ای روبه‌رو خواهد کرد.
صدور بخشنامه‌های متعارض، بی‌اهمیتی مدیریتی، بوروکراسی اداری و از همه مهم‌تر ناآگاهی به ارزش و اهمیت این بخش از ماشین‌آلات سرمایه‌ای و ارزآور و همتراز خودرو قرار دادن، کمر فعالان این صنعت را شکسته است.دریغا که قرار بود شرکت عظیم هپکو، به‌عنوان مجهزترین شرکت و بزرگ‌ترین تولید‌کننده ماشین‌آلات سنگین در خاورمیانه باشد، اما اکنون با سوء‌مدیریت و کوته‌نگری، توان ساخت کوچک‌ترین محصول خود را نداشته و از پس حقوق کمترین نیروی خدماتی خود عاجز است.متاسفانه روش‌های منسوخ حمایت از تولید داخل و داخلی‌سازی هر چیز به هر قیمت بدون توجه به پارامترهای مختلف تولید از جمله داشتن زیرساخت‌های لازم و توجیه اقتصادی محصول، این صنعت را نیز مانند خودرو به چاه ویل مشکلات سوق می‌دهد و در آینده‌ای نزدیک با فقر ماشین‌آلات به‌روز و با راندمان کافی روبه‌رو خواهیم شد.
جلوگیری از واردات ماشین‌آلات سنگین جدید که بی‌شک جزئی از سرمایه ملی است به بهانه حمایت از تولید داخل بسیاری از پروژه‌های عمرانی و معدنی کشور را غیر اقتصادی و غیر فعال کرده است.
تشکل‌های اقتصادی و تخصصی از جمله انجمن تولیدکنندگان و واردکنندگان ماشین‌آلات سنگین معدنی، عمرانی متشکل از معتبرترین نمایندگان رسمی برندهای خارجی، اعتبار و توان حل مشکلات به ظاهر لاینحل را دارند به شرطی که نهادهای تصمیم‌گیر و تصمیم‌ساز مانند کشورهای دیگر با عدم دخالت در عرضه و تقاضا و تنها رگلاتوری حاکمیتی، عرصه را برای فعالان بخش خصوصی تنگ نکنند.
آری تا زمان باقی است باید فکر چاره کرد و بی‌گمان تنها بخش خصوصی و در قالب تشکل‌های تخصصی شناسنامه‌دار می‌توانند در صورت رهایی از قید و بند بوروکراسی و دخالت دولت، با اعتبار و برنامه‌ریزی کارشناسی، جان دوباره‌ای به تن رنجور ناوگان ماشین‌آلات سنگین کشور ببخشند.
