گرایش به احزاب نظم‌گریز
دمیتریوس پوگکاس بلومبرگ
انتخابات پارلمان اروپا دومین رقابت دموکراتیک بزرگ در جهان پس از انتخابات هند است. رای‌دهندگان در ۲۸ کشور عضو این اتحادیه ۷۵۱ نماینده را برای مدت ۵ سال انتخاب می‌کنند و پارلمان جدید، دوم ماه ژوئیه یعنی حدود ۵ هفته دیگر آغاز به کار خواهد کرد. اگر برنامه خروج انگلستان از اتحادیه اروپا اجرا شود، نمایندگان انگلستان در پارلمان اروپا استعفا خواهند داد. انگلستان ۷۳ کرسی در پارلمان اروپا دارد و با خروج این کشور از اتحادیه اروپا برخی از این کرسی‌ها بین ۲۷ کشور دیگر تقسیم خواهد شد و تعداد کرسی‌های پارلمان اروپا به ۷۰۵ عدد کاهش می‌یابد.
انتخابات جاری پارلمان اروپا در حالی برگزار می‌شود که چالش‌های جدیدی پیش روی اروپا وجود دارد و انتظار می‌رود تا ۵ سال آینده شرایط برای این قاره از جهات مختلف دشوارتر باشد. افزایش قدرت پوپولیست‌ها و ملی‌گراهای افراطی در چند کشور اروپایی، بدبینی نسبت به فایده‌مندی ارز واحد اروپایی و دستورالعمل‌های کمیسیون اروپا، خلأ قدرت پس از دوران صدراعظمی آنگلا‌مرکل، تنش‌های تجاری بین آمریکا و اروپا و مشکل بزرگ خروج انگلستان از اتحادیه اروپا همگی مسائل مهمی هستند که پارلمان اروپا در دوران بعدی باید به آنها رسیدگی کند.
پارلمان اروپا مسوول انتخاب رئیس کمیسیون اروپا یعنی بازوی اجرایی اتحادیه اروپا و تصویب قوانین حاکم بر این اتحادیه است. ۷۵۱ کرسی پارلمان اروپا بر مبنای جمعیت هر کشور بین اعضای اتحادیه اروپا تقسیم شده‌اند. در هر کشور مردم به احزاب کشورشان رای می‌دهند و آن احزاب روابطی با احزاب در سطح اروپا دارند و نمایندگانی به پارلمان اروپا می‌فرستند. این نماینده‌ها بر مبنای گرایش‌های سیاسی خود در گروه‌بندی‌های مختلف در پارلمان اروپا قرار می‌گیرند. گروهی که بیشترین کرسی را داشته باشد، بیشترین شانس را برای اثرگذاری بر جهت حرکت کمیسیون اروپا خواهد داشت. از سال ۱۹۹۹ حزب راست میانه رو «مردم اروپا» و احزاب همفکر آن بیشترین کرسی را در پارلمان اروپا داشته‌اند. در حال حاضر این حزب حدود ۲۹ درصد کرسی ها، سوسیالیست‌ها و دموکرات‌ها ۲۵ درصد کرسی‌ها و محافظه کارها و اصلاح طلب‌ها اندکی بیش از ۱۰ درصد کرسی‌ها را در پارلمان اروپا در اختیار دارند.
یکی از چالش‌های بزرگ پیش روی اروپا ضعف شاخص‌های اقتصادی به رغم اجرای سیاست‌های حمایتی گسترده در سال‌های اخیر از سوی بانک مرکزی اروپا و بانک مرکزی انگلستان است. گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد که احتمال بروز رکود در اروپا در پایان سال جاری یا اوایل سال آینده کاملاً وجود دارد و این در حالی است که ریسک‌های بیرونی از جمله فشارهای آمریکا در حوزه تجارت در حال افزایش است.
ترامپ قصد دارد بر مجموعه‌ای از کالاهای صادراتی اروپا به ویژه خودرو تعرفه تعیین کند و این به معنای کاهش صادرات و بروز مشکلات مختلف در حوزه‌هایی نظیر بازار کار و درآمد برای کشورهای اروپایی است. از پیش بسیاری از این کشورها دچار کسری حساب جاری و بدهی‌های عظیم هستند و اگر شرایط سخت تر شود، بحران‌هایی رخ خواهد داد. یکی از علل گرایش مردم در برخی کشورهای اروپایی به احزاب ضد نظم موجود این است که سیاست‌های اقتصادی اتحادیه اروپا نتوانسته مشکلات را حل کند و از نابرابری‌های درآمدی و اجتماعی بکاهد.
اگر آن‌طور که پیش‌بینی شده، تعداد کرسی‌های احزاب پوپولیست در پارلمان جدید اروپا افزایش یابد مسلما اقدامات آتی نهادهای اروپایی با موانع بزرگ مواجه خواهد بود و این به معنای دشوار شدن راه رسیدن به رونق است. نگرانی‌های عمیق درباره فلج شدن اتحادیه اروپا تحت تاثیر اقدامات احزاب یاد شده وجود دارد. این احزاب راه حل مشکلات را تمرکز بر ملی‌گرایی و کاهش قدرت اتحادیه اروپا می‌دانند و مردم که شاهد ناکامی سیاست‌های این اتحادیه بوده‌اند به سمت احزاب یاد شده حرکت کرده‌اند.
