رصد بازار کتاب در هفتههای اخیر نشان میدهد؛
پناه به «شاهنامهخوانی» در جنگ
همچنین برخی کتابداران کتابخانههای عمومی کشور نیز این موضوع را تایید کردهاند و گفتهاند تعداد کسانی که شاهنامه را در کتابخانه مطالعه کردهاند و یا بهصورت امانی به خانههایشان بردهاند به شکل عجیبی افزایش پیدا کرده است. اکنون بعد از گذشت ۴۶ روز از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران میتوان نتیجه گرفت که عرق ملی بخشی از جامعه در این دوران برانگیخته شده و برای پاسخ به نیاز طبیعی خود سراغ اثر بزرگ فردوسی رفتهاند که میراث بزرگ ایرانیان به شمار میرود.
یوسف علیخانی نویسنده، ناشر و مدیر کتابفروشی آموت در تهران میگوید چند سری شاهنامه فردوسی با تصحیح مختلف در کتابفروشی اش موجود بوده که تمام آنها در این ایام به فروش رفته است.
علیخانی توضیح میدهد به دلیل افزایش بیرویه قیمت کاغذ و شرایط دشوار نشر، برخی ناشران فعال و مشهور، کتابهای چاپ قدیمی خود از جمله شاهنامه را جمع کردهاند تا با قیمتهای جدید روانه بازار کنند.
روحالله حسنپور مدیر کتابفروشی نیلوفر لنگرود هم میگوید شاهنامههای موجود در کتابفروشی اش در هفتههای اخیر فروش رفته و به دلیل تقاضای مردم به سختی توانسته چند نسخه شاهنامه تهیه کند.
رصدهای آماری نشان میدهد که در کتابفروشیهای شهرهای دیگر کشور همچون قزوین، رشت، خرم آباد، آمل، شیراز، ساری و... نیز همین رویه وجود داشته و اکثر نسخههای موجود از شاهنامه با اقبال عمومی روبهرو شده است. در این میان روایت کتاب فروشان حاکی است که خیلیها تمایل داشتهاند شاهنامه با تصحیح استاد جلال خالقی مطلق را تهیه کنند. نکته تلخ عجیب ماجرا این است که این ایرانشناس، ادیب و شاهنامه پژوه برجسته که ساکن آلمان بود در ۹ اسفند ماه ۱۴۰۴ یعنی درست در نخستین روز جنگ با زندگی خداحافظی کرد اما به دلیل وضعیت موجود خبر فوت او آنقدرها که شایسته نام بزرگش بود بازتاب پیدا نکرد.
جلال خالقی مطلق ۸۸ ساله بود و ۶۰ سال از عمرش را صرف معرفی؛ تصحیح، تحلیل و گره گشایی از رمز و رازهای این اثر ملی کرد و توانست گنجینه ماندگاری به یادگار بگذارد. او در اهمیت شاهنامه گفته بود: «هر کشتی، نیاز به ساحل و لنگر دارد؛ وگرنه در اقیانوس مدتی سرگردان میراند تا به دست توفانی نابود گردد. ملتها نیز در اقیانوسِ حوادث، مانند کشتیاند. دیرزمانیست که تنها ساحلِ هویت ملت ایران، زبان و ادب فارسی بوده و لنگر او، شاهنامه است.»
